بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت سوم : ارتباط عالی، با حضرت امام مهدی علیه السلام :
اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ حُجَّتِكَ فِي أَرْضِكَ، وَخَلِيفَتِكَ فِي بِلادِكَ، وَالدَّاعِي إِلَىٰ سَبِيلِكَ، وَالْقائِمِ بِقِسْطِكَ، وَالثَّائِرِ بِأَمْرِكَ، وَلِيِّ الْمُؤْمِنِينَ، وَبَوَارِ الْكافِرِينَ، وَمُجَلِّي الظُّلْمَةِ، وَمُنِيرِ الْحَقِّ، وَالنَّاطِقِ بِالْحِكْمَةِ وَالصِّدْقِ، وَكَلِمَتِكَ التَّامَّةِ فِي أَرْضِكَ -
خدایا درود فرست بر محمّد - نام مبارک امام زمان، حجّتت در زمینت و خلیفه‌ات در کشور هایت و دعوت‌کننده به راهت و قیام‌کننده به عدلت و انقلاب‌ کننده به فرمانت، دوست اهل ایمان و نابودکننده کافران و زداینده تاریکی و روشنی‌بخش حق وگویای به حکمت و راستی و کلمه کاملت در زمین.(فرازی از زیارت آل یاسین)
شناخت بر هر امر دیگری مقدم است؛ اگر کسی را نشناسی، نه او را دوست خواهی داشت و نه از او بدت می‌آید؛ نه به سویش می‌روی و نه از او دوری می‌ جویی؛ اما، شناخت، علم است و مراتبی دارد. شناخت در حد مشخصات ظاهری را هر کافر و ظالمی نیز می‌تواند با مطالعۀ تاریخ و ... حاصل نماید؛ چنان که ابلیس لعین نیز خداوند سبحان را می‌شناخت و می‌ شناسد و دشمنان اهل عصمت علیهم السلام، ایشان را می‌ شناختند؛ لذا آن چه مهم‌تر و مؤثر است، ابتدا شناخت اصل ولایت و امامت می‌باشد و سپس ایمان، باور، محبّت و مودّتِ پس از شناخت.
پس، اگر پیرو شیعه و منتظر ظهور امام هستیم، باید بتوانیم با ایشان زندگی کنیم؛ در هر حال و کاری، خود را در محضر ایشان ببینیم؛ مترصد خدمت باشیم، با او گفتگو نماییم، برای ایشان دعا نماییم و ... .(ادامه دارد...)