ﺁﻥﻛﻪ ﺁﻭﺍﺯ ﻣﺮﺍ ﺁﺯﺭﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ

ﺁﻥﻛﻪ ﺁﻭﺍﺯ ﻣﺮﺍ ﺁﺯﺭﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ
ﺑﻪﺗﺮﻳﻦ ﺗﺼﻨﻴﻒ ﻣﻦ ﺭﺍ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ
ﺭﻓﺖ ﻭ ﮔﺮﺩﺍﺏ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺭﺍ ﻧﺪﻳﺪ
ﺭﻓﺖ ﻭ ﻃﻮﻓﺎﻥﻫﺎﻱ ﺁﻫﻢ ﺭﺍ ﻧﺪﻳﺪ
ﻭﺍﻱ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺳﺮﺩ ﻭ ﭘُﺮﻏﺒﺎﺭ
ﻭﺍﻱ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺟﺎﺩﻩﻱ ﺑﻐﺾﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺳﺮﺩ ﻭ ﺑﺎﺭﺍﻥﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ
ﺍﻭ ﺗﺒﺴﻢ ﺑﺮ ﻟﺒﺶ ﭘﮋﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻄﺮ ﻫﻮﺵ ﺧﻮﺩ ﺍﻟﻜﻞ ﺯﺩﻡ
ﮔﻮﻧﻪﻱ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﮔﻞ ﺯﺩﻡ
ﺍﻳﻦ ﺭﻳﺎﻱ ﻟﺤﻈﻪﻱ ﻟﺐﺧﻨﺪ ﺑﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺍﻱ ﮔﺮﻳﻪﻱ ﻣﻦ ﭘﻨﺪ ﺑﻮﺩ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﻟﺮﺯﻳﺪ ﺩﺳﺖ ﻛﻴﻨﻪﺍﻡ
ﺯﺧﻢ ﻫﻖﻫﻖ ﺑﺎﺯ ﺷﺪ ﺩﺭ ﺳﻴﻨﻪﺍﻡ
ﺍﻭ ﻟﺒﻢ ﺭﺍ ﺩﻳﺪ ﻟﺮﺯﺍﻥ ﺩﺭ ﺳﻼﻡ
ﺍﻭ ﺑﻪ ﺑﻐﻀﻢ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪ ﺩﺭ ﺍﺯﺩﺣﺎﻡ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺧﻮﺩ ﺻﺪﺍﻳﺶ ﻣﻲﺯﺩﻡ
ﺳﻨﺞ ﻭﻳﺮﺍﻧﻲ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﻣﻲﺯﺩﻡ
ﺩﺭ ﺧﺰﺍﻥ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺩﻡﻫﺎﻱ ﺍﻭ
ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮﺩﻡ ﺑﺮ ‏« ﻋﺰﻳﺰﻡ ‏»ﻫﺎﻱ ﺍﻭ
ﺍﻱ ﻣﺴﺎﻓﺮ ﻫﺎﻱﻫﺎﻳﻢ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻦ !
ﺯﺧﻤﻲ ﻟﻨﮓ ﺻﺪﺍﻳﻢ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻦ !
ﺑﻲﺗﻮ ﭼﻮﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻮﻡ ﺑﺎ ﺩﺭﺩ ﻣﻦ
ﺑﺎ ‏« ﻋﺰﻳﺰﻡ ‏» ﻫﺎ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻛﺮﺩ ﻣﻦ
ﺑﻲﺗﻮ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺩﺍﻍ ﺧﻮﺩ ﺩﻕ ﻣﻲﻛﻨﻢ
ﺑﻲﺗﻮ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺷﻘﺎﻳﻖ ﻣﻲﻛﻨﻢ
ﻗﻄﻊ ﻛﻦ ﺍﻱ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺮﻑ
ﺍﻱ ‏« ﻋﺰﻳﺰﻡ‏» ﻫﺎ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪﺵ ﺑﻪ ﺣﺮﻑ
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ! ﺁﺗﺶ ﻣﺰﻥ ﺍﻓﻜﺎﺭ ﻣﻦ
ﺻﺒﺮ ﻛﻦ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻱ ﺳﻴﮕﺎﺭ ﻣﻦ
ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﺍ ﮔﻢ ﻛﺮﺩﻩﺍﻡ، ﺩﺳﺘﻢ ﺑﮕﻴﺮ
ﻣﻦ ﺗﻼﻃﻢ ﻛﺮﺩﻩﺍﻡ، ﺩﺳﺘﻢ ﺑﮕﻴﺮ
ﻋﻴﻦ ﺑﻐﺾ ﺳﺮﺩ ﺩﻝﮔﻴﺮﺍﻥ ﺷﺪﻡ
ﺍﺯ ‏« ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ ‏» ﻣﮕﻮ، ﻭﻳﺮﺍﻥ ﺷﺪﻡ
ﻣﺜﻞ ﺧﻨﺠﺮ ﺗﻠﺦ ﻭ ﺧﻮﻥﺳﺮﺩﻱ، ﺑﺮﻭ
ﺍﻱ ‏« ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ‏» ﺗﻮ ﻧﺎﻣﺮﺩﻱ، ﺑﺮﻭ
.
.
.