ﭘﺎﯾﯿﺰ ﻣﯽ رود

ﭘﺎﯾﯿﺰ ﻣﯽ رود
ﺗﻮ ﻣﯽ روی
ﻣﻦ ﻣﯽ روم

و ﺗﻨﻬﺎ درﺧﺖ ﺗﻨﻮﻣﻨﺪی ﮐﻪ ﻫﺮ روز ازﮐﻨﺎرش ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﺑﺎ ﻫﻤﺎن زﯾﺒﺎﯾﯽ و ﻏﺮور و ﻣﻦ دﻟﺘﻨﮓ روزﻫﺎی ﺧﻮب ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺑﺎ ﺑﺮگ ﻫﺎی ﻫﺰار رﻧﮕﺶ و روزﻫﺎی ﮐﻤﺮﻧﮓ و ﻧﻤﻨﺎﮐﺶ روزﻫﺎی دﻟﺘﻨﮕﯽ وﻓﺮﯾﺎد وﻏﺮق در روﯾﺎﻫﺎی ﺑﺎران ﺧﻮردﻩ ی ﺑﯽ ﺗﺎب ﭼﻪ روزﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽ روﻧﺪ و ﭼﻪ ﻓﺮداﻫﺎی ﻧﺨﻮاﻧﺪﻩ ای ﺧﻮاﻫﻨﺪ آﻣﺪ ...
اﻣﺎ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻫﻢ ﺑﺸﻮد ﺗﻮ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ آﯾﯽ
ﺗﺎزﻩ ﺧﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ﺑﻪ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ اﻧﮕﺎر ﻫﻤﯿﻦ ﭼﻨﺪ روز ﭘﯿﺶ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺎﯾﯿﺰ آﻣﺪ ﺗﻮ آﻣﺪی ﻣﻦ آﻣﺪم ﺑﺎران ﻣﯽ ﺑﺎرﯾﺪ درﺧﺖ ﺑﻮدو ﺑﺮگ ﻫﺎ ﺗﻮ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎ ﻏﺮور ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮدی و ﻣﻦ ﺑﺪون آن ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻓﻘﻂ ﺑﺎران و ﺑﺮگ ﻫﺎ ﻣﯽ داﻧﻨﺪ در ﭘﺲ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺳﮑﻮت ﭼﻪ ﺑﻮد...



m.h