به هر دل بَستَنَم عُمری پشیمانی بدهکارم

به هر دل بَستَنَم عُمری پشیمانی بدهکارم
نباید دل به هر کَس بَست! اما دوستَت دارم!

پُر از شور و شَعَف با سَر به سویت می‌دَوَم چون رود
تو دریا باش تا خود را به آغوش تو بسپارم!

دل‌آزار است یا دل‍خواه! ماییم و همین یک دل...
بِبَر یا بازگردان من به هر صورت وفادارم!

ملامت می‌کنندم دوستان در عشق و حق دارند
تو بیزار از منی، اما مگر من دست بردارم؟

تو خواب روزهای روشن خود را ببین ای دوست
شَبَت‌خوش گرچه امشب نیز من تا صبح بیدارم