ﯾﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﺎﺭﯾﮏ

ﯾﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﺎﺭﯾﮏ
ﯾﻪ ﺳﮑﻮﺕ ﭘﺮ ﺩﻭﺩ
ﯾﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻣﺴﻤﻮﻡ
ﯾﻪ ﺁﻫﻨﮓ ﻣﻼﯾﻢ
ﯾﻪ ﺟﻤﻠﻪ ﻋﻤﯿﻖ ﻭﺳﻂ ﺁﻫﻨﮓ
ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺷﻬﺮ ﻏﺮﯾﺒﻢ
ﯾﻪ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﺷﮏ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﮔﻮﻧﻪ ﻡ ﻟﻐﺰﯾﺪ
ﺑﻬﻢ ﻓﻬﻤﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺍﺷﺘﻨﺖ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ
ﺍﻣﺸﺐ ﺩﺳﺘﺎﻡ ﺑﻬﻮﻧﻪ ﺩﺳﺘﺎﺗﻮ ﺩﺍﺭﻩ ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻡ ﺣﺴﺮﺕ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ
ﺍﻭﻥ ﭼﻬﺮﻩ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﯾﻪ ﺑﻐﺾ ﻏﺮﯾﺐ ﺗﻮ ﮔﻠﻮﻡ ﻟﻮﻧﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﯾﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻏﺮﯾﺐ ﺗﺮ ﺩﺍﺭﻩ
ﺗﺒﺮ ﺑﻪ ﺭﯾﺸﻪ ﺑﻮﺩﻧﻢ ﻣﯽ ﺯﻧﻪ
ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻭﺯﺍﯼ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﻭ ﭘﺎﻫﺎﻡ ﺑﺪﺟﻮﺭﯼ
ﺩﻟﺘﻨﮓ ﭘﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺗﻮ ﺟﺎﺩﻩ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﺯﺩﻩ ﺧﯿﺎﻟﺘﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺨﺘﻪ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﮐﻪ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺗﻮ ﻧﺪﺍﺭﻩ
ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺨﺘﻪ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩﻥ ﮐﻪ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺩﯾﮕﺮﯾﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺭﻭ ﯾﺎﺩﺕ ﺧﻂ ﺑﮑﺸﻢ،ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺩﯾﮕﻪ ﺩﻟﺘﻨﮕﺖ ﻧﺒﺎﺷﻢ
ﺍﺯﺟﺎﻡ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻡ،ﭼﺮﺍﻏﻬﺎﯼ ﺍﺗﺎﻕ ﺭﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﺮﺩﻡ
ﺳﮑﻮﺕ ﺭﻭ ﺷﮑﺴﺘﻢ،ﺁﻫﻨﮓ ﺭﻭ ﻗﻄﻊ ﮐﺮﺩﻡ،ﺍﺷﮑﺎﺭﻭ ﭘﺎﮎ .......
ﺍﻣﺎ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﺷﮏ ﺑﻌﺪﯼ ﻫﻢ ﺭﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻡ ﺳﺮ ﺧﻮﺭﺩ ....
ﺗﺎﺑﻬﻢ ﺑﻔﻬﻤﻮﻧﻪ ﻫﻨﻮﺯﻡ ﺩﻟﺘﻨﮕﻢ