(11)
(11)
ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺭﺳﯽ،
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﺷﺎﻥ ﻣﯽ
ﮐﺮﺩﯼ ...
ﺍﺯ ﺑﺲ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺁﺷﻨﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ;
آنقدر ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺷﯽ ...
ﺍﻣﺎ ﺑﺮ ﻋﮑﺲ،
ﺑﻪ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ
ﮐﻨﺎﺭﺷﺎﻥ ﺑﺎﺷﯽ ﯾﮏ ﺟﺎﯼ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﻟﻨﮕﺪ...
همه اش ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ ﮐﺎﺵ ﺩﯾﺮﺗﺮ ﻣﯽ ﺩﯾﺪمش ،ﮐﺎﺵ ﺍﺻﻼ ﻧﻤﯽﺩﯾﺪمش...
ﺍﺯ ﺑﺲ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺍﻧﺪ، ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺩﯾﮕﺮ ﺧﻮﺩﺕ ﻧﺒﺎﺷﯽ.
ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻫﺎ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻏﺮﺑﺖ ﺷﺎﻥ ﻭﺍﮔﯿﺮ ﺩﺍﺭﺩ !
ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ « ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﯼ ﻏﯿﺮ ﺣﻀﻮﺭﯼ »
ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ: ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﺍﺳﻔﻨﺪﯾﺎﺭﯼ
* ۸ آذر ۱۳۹۳ *
ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺭﺳﯽ،
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﺷﺎﻥ ﻣﯽ
ﮐﺮﺩﯼ ...
ﺍﺯ ﺑﺲ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺁﺷﻨﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ;
آنقدر ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺷﯽ ...
ﺍﻣﺎ ﺑﺮ ﻋﮑﺲ،
ﺑﻪ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ
ﮐﻨﺎﺭﺷﺎﻥ ﺑﺎﺷﯽ ﯾﮏ ﺟﺎﯼ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﻟﻨﮕﺪ...
همه اش ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ ﮐﺎﺵ ﺩﯾﺮﺗﺮ ﻣﯽ ﺩﯾﺪمش ،ﮐﺎﺵ ﺍﺻﻼ ﻧﻤﯽﺩﯾﺪمش...
ﺍﺯ ﺑﺲ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺍﻧﺪ، ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺩﯾﮕﺮ ﺧﻮﺩﺕ ﻧﺒﺎﺷﯽ.
ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻫﺎ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻏﺮﺑﺖ ﺷﺎﻥ ﻭﺍﮔﯿﺮ ﺩﺍﺭﺩ !
ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ « ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﯼ ﻏﯿﺮ ﺣﻀﻮﺭﯼ »
ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ: ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﺍﺳﻔﻨﺪﯾﺎﺭﯼ
* ۸ آذر ۱۳۹۳ *
- ۹۳۷
- ۱۳ بهمن ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
