🌹امام حسین(ع) جان‌پناه عالم .... بخش سوم🌹

پنجشنبه ۰۴ اسفند ۱۴۰۱ - ۰۷:۲۶/ سال هشتاد و یکم شماره ۲۳۲۵۰ / کیهان

💠 به بهانه ولادت پرنور و سُرورِ سَرور جوانان اهل‌بهشت
💠 حسین(ع) جان‌پناه عالم ....

💠 - ای امین وحی! چه اتفاق مهمی رخ داده که بر زمین آمده‌اید؟

- خداوند به پیامبر خاتم(ص) فرزندی عطا کرده ‌است. به تبریک و تهنیت قدوم این نوزاد می‌رویم.
- پس مرا هم با خود ببرید شاید خداوند به برکت دعای رسول خدا(ص) از خطایم در گذرد.
و اینچنین فطرس با آنان همراه شد تا به محضر پیامبر رسیدند و آیین شادباش و تبریک را به جا آوردند. در آن بین، جبرئیل امین اشاره‌ای به حال فطرس کرد تا پیامبر رحمت(ص) برای او دعایی کند. آن حضرت فرمود فطرس خود را به قنداقه حسین(ع) تبرک نماید. فطرس خود را به حسین که عطر رحمت و مهر را در عالم هستی پراکنده بود، رسانید و با بال‌های شکسته و رنجور خود، قنداقه او را لمس کرد. خداوند او را شفا داد و به برکت وجود اباعبد الله(ع) از خطایش درگذشت و به جایگاه نخستین‌اش باز گرداند. فطرس که این کرامت را در حق خود دید به جمع ملائک پیوست در حالی که بر لبانش این زمزمه جاری بود: «مّن مِثلی و أنا عتاقَةُ الحُسَین بنِ عَلیٍ وَ فاطِمه ؛ کیست همچو من که آزاد شده حسینم؟» آری! او خود را آزاد شده حسین نامید.(امالی شیخ صدوق ۲۰۰ - کامل الزیارات باب بیستم - بحارالانوار ۴۳/ ۲۴۵)