بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت سوم :
د)- علم معصوم (ع) به لحظه، مکان و چگونگی شهادتش، از همین نوع علم به قضای حتمی الهی است. لذا تدبیر برای تغییر قضای الهی معنا و مفهومی ندارد. به ویژه برای معصوم (ع) که نه تنها تسلیم، بلکه راضی به قضا و قدر الهی می‌باشد. چنان چه شاهدیم امام حسین (ع) در گودال قتلگاه و در نفس‌های آخر، به تعبیری، روی دو زانو خون آلود نشسته و دستانشان را به آسمان بلند نموده و عرض می‌کنند: الهی راضیاً برضائک - یعنی پروردگارا من راضی به رضای تو هستم. و در دعاهای مأثوره نیز بسیار آورده شده است که خدایا مرا بقسمک راضیاً-قرار بده، یعنی به قسمت، قضا و قدر تو راضی باشم. چرا که حتی اگر انسان ناراضی هم باشد، این قضای حتمی الهی واقع می‌شود، پس چه بهتر که عبد تسلیم معبود باشد و نه یاغی ناراضی. چنان چه می‌فرماید: ظهور اتفاق می‌افتد، دین خدا حاکم می‌گردد، اگر چه مشرکین را خوش نیاید و ناراضی باشند:
هُوَ الَّذي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‏ وَ دينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ - اوست كه پيغمبرش را با هدايت و دين حق فرستاده تا آن را بر همه دينها غلبه دهد اگر چه مشركان كراهت داشته باشند.(سوره توبه آیه 33)
يُريدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ-مى‏خواهند نور خدا را با دهانهايشان خاموش كنند و خدا تمام كننده نور خويش است هر چند كه كافران كراهت داشته باشند.(سوره صف آیه 8)
پس انسان فقط در زمینه‌ علم به اتفاقات و حوادث مشروط می‌تواند تدبیری برای تغییر اندیشیده و فعل دیگری انجام دهد. اما علم به قضای حتمی الهی، دلیلی بر توان برای تغییر آن نیست و اساساً اهل عصمت (ع) تسلیم قضای الهی هستند.
حال این که مثلاً چرا قضای الهی شهادت امام حسین (ع) باشد؟ و یا شبهه کنند که پس یزید بی‌گناه است! مقوله‌ دیگری است. فقط جهت زدودن این شبهه خلاصه مطرح می‌گردد وقتی انسان با علم و اراده‌ خود شرایطی پدید می‌آورد که حفظ دین و بیدار کردن مسلمین و سایر انسان‌ها در طول تاریخ، مستلزم ریخته شدن خون حسین (ع)،‌ قضای الهی بر آن تعلق می‌گیرد.(پایان)