*نشاندن عبادت به جای عدالت، موجب نا امیدی بزرگی از دین شد

*نشاندن عبادت به جای عدالت، موجب نا امیدی بزرگی از دین شده است.* به بررسی وضع ملت‌های #اسلامی باز می‌گردیم. #انسان، از عدالت دور و عبادات، از مضمون خود تهی شده و به صورت تشریفات درآمده. در حالی که #قرآن کریم بارها تأکید کرده‌است که عبادت‌ها و به ویژه #نماز هرگاه همراه #زکات یا برآورده کردن نیاز نیازمندان و همسایگان و نزدیکان نباشد، پس وای بر چنین نمازگزاری:«فَوَیْلٌ لِّلْمُصَلِّینَ الَّذِینَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ الَّذِینَ هُمْ یُرَاؤُونَ وَیَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ»
شاید برخی از علمای دین با دعوت و #تبلیغ یا با سکوتشان در نشاندنِ عبادت به جای عدالت، سهیم بوده باشند. این در حالی است که اسلام اعلام داشته است:«أَفضَلُ الجهاد کَلِمَةُ حَقٍّ عِندَ سُلطانٍ جائِرٍ- برترین عبادت، بیان سخن #حق در برابر #حاکم ستمکار است.» و «عَدلُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ سَبعینَ سَنَة- ساعتی اجرای عدالت بهتر از هفتاد سال #عبادت است.»
روشن است که نتیجه‌ی این روش تربیتی بی‌نهایت خطرناک بوده است، چراکه نبود عدالت در جوامع، از مرحله‌ی خطرهای سیاسی و اجتماعی گذشته و به مرحله‌ی انحرافات #عقیدتی رسیده و موجب نا امیدی بزرگی از دین و مؤسسه‌های دینی و علمای دین شده است، مخصوصا از آن دسته از علمای #دین که در برابر بیدادگری‌ها سکوت می‌کنند و برای احقاق حقوق #مردم مبارزه نمی‌کنند.

#امام_موسی_صدر، #ادیان در خدمت انسان، چ۲، صص۲۰۰ و ۲۰۱، اسلام و #عدالت اجتماعی و اقتصادی
@imammosasadr

#الامام_موسی_الصدر
#الامام_المغیب
#لبنان
#ایران
#شیعه