شهر سوخته .سیستان (زابل).

شهر سوخته .سیستان (زابل).
از عجایب تاریخ سیستان وجود اثاری از خرابه های شهری در ۵۷ کیلو متری
جاده زابل به زاهدان استکه ارتفاع ان از اراضی اطراف ۱۸مترو باوسعت ۱۵۰هکتار بزرگترین سکونت گاه دوران شهرنشینی دردوران مفرغ (برنز)در شرق فلات ایران بوده است ونسبت به جوامع هم عصر خودسر امد ان زمان میباشد باستان
شناسان ایتالیایی در دهه ۱۹۶۰.م باکاوش و مطالعه از روی اشیائی که
در انجا پیدا کرده اند حدس زدند که
درحدود ۵۰۰۰سال پیش تمدن بزرگی
در این منطقه وجود داشته است که بزرگترین مرکز شهر نشینی درجنوب اسیای مرکزی وایستگاه مبادلات تجاری بین ممالک شرق وغرب طی هزاره سوم پیش از میلاد بوده . شهری که دربرگیرنده دوعامل اصلی جمعیت و تولید بوده ولی این تمدن بعد ها بعلت نامعلومی از بین رفته است وکاوشگران جسد مردی سوخته بهمراه وسایل دیگری پیدا کرده اند ولی بیشتر این منطقه راشهر سوخته بمعنی (نابود شده) نام نهاده اند این شهرهزاران سال در دل خاک مدفون بوده وتا کنون قسمتهای کمی از زیر خاک بیرون اورده شده است. این کاوشها هنوز ادامه دارد وباستان شناسان هنوز در انجا مشغول کارند واثار ارزشمندی
پیدا کرده وبه نتایج مهمی دست یافته اند. این ،شهر در تاریخ۱۳۴۵/۲/۱وبشماره۵۴۲در فهرست اثار ملی ایران به ثبت رسیده است..