دلتنگی های آدمی را، باد ترانه ای می خواند

دلتنگی های آدمی را، باد ترانه ای می خواند
رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد
و هر دانه ی برفی به اشکی ناریخته می ماند
سکوت سرشار از سخنان ناگفته است
از حرکات ناکرده
اعتراف به عشق های نهان
و شگفتی های بر زبان نیامده
در این سکوت حقیقت ما نهفته است
حقیقت تو و من...
@Nazi1300
دیدگاه ها (۰)

دلتنگی‌های آدمی راباد ترانه‌ای می‌خواند،رویاهایش راآسمان پرس...

سکوت سرشار از ناگفته هاست دلتنگی های آدمی را، ...

سکوت سرشار از ناگفته هاستدلتنگی های آدمی را، ...

دلتنگی های آدمی را، باد ترانه ای می خواندرویاهایش را آسمان پ...

دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواندرویاهایش را آسمان پر...

دلتنگی های آدمی را، باد ترانه ای می خواندرویاهایش را آسمان پ...

دلتنگی های آدمی را، باد ترانه ای می ...

دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواندرویاهایش را آسمان پ...

دلتنگی های آدمی را،باد ترانه ای می خواندرویاهایش را آسمان پر...

دلتنگی های آدمی را، باد ترانه ای می خو...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط