عارف قزوینی...

عارف قزوینی...
پس از فتح تهران به دست ملیون و گشایش مجلس دوم،به یاد اولین قربانیان راه آزادی تصنیفی ساخت که در آن روزها غوغا و شوری به پا ساخت و مدتها بر سر زبان مردم بود...
از خون جوانان وطن لاله دمیده...
از مماتم سرو قدان،سرو خمیده...
در سایه گل،بلبل از این غصه خزیده...
گل نیز چو من در غمشان جامه دریده...
چه کجرفتاری ای چرخ گردون،چه بدکرداری ای چرخ گردون،سر کین داری ای چرخ نه دین داری،نه آیین داری ای چرخ...
خوابند وکیلان و خرابند وزیران...
بردند به سرقت همه سیم و زر ایران...
ما را نگذارند به یک خانه ویران...
یارب بستان داد فقیران ز امیران...
چه کجرفتاری ای چرخ گردون،چه بدکرداری ای چرخ گردون،سر کین داری ای چرخ نه دین داری،نه آیین داری ای چرخ...
از اشک همه روی زمین زبر و زیر کن...
مشتی گرت از خاک وطن هست به سر کن...
غیرت کن و اندیشه ایام بتر کن...
اندر جلو تیر عدو،سینه سپر کن...
چه کجرفتاری ای چرخ گردون،چه بدکرداری ای چرخ گردون،سر کین داری ای چرخ نه دین داری،نه آیین داری ای چرخ