درد وطن

بنام خدا
وطن در ماتم و تبدار و بیمار است، وطن!...، آری وطن داغدار لاله های پرپری است که بناحق و بیرحمانه به خاک و خون غلطیده اند!
(دردِ وطن)
وطن، زخمی زِ خصمِ نابکار است
وطن مظلوم در این روزگار است
زِ بَدخواهان و " اعداءِ بَداَندیش"
وطن را درد و زخم بیشمار است
زِ بیرحمی و ظلم و زور و تزویر
تمامیِ وطن در گیر و دار است
کنون هر دم ، وطن آبستنِ هر
حوادث های تلخ و ناگوار است
وطن ، در آتش و طوفان گرفتار
زِ خشم و کینه یِ، استعمار است
وطن در ماتم و تب دار و بیمار !
زِ داغِ لاله هایش ، داغدار است
زِ دشمن در دلِ پیر و جوانش
همی سرشارِ نفرت ، اِنزِجار است
عدو طرفی نخواهد بست از ظلم
وطن را مردمی "با اقتدار" است
نباشد باکی از جمعِ عدو ، چون،
مهیّا مَردُمَش، در " کارزار " است
وطن با " افتخار " و " سربلندی"
به خونهای شهیدان استوار است
"عَلی رَغمِ" همه "نامردمی ها"!
وطن، در سایهِ حق پایدار است
وطن!، خواهم تو را آباد و آزاد
ظفر با تو ، زِ لطفِ کردگار است
(نژاد - زمستان ۱۴۰۴)
●درود بر شهیدان ! ...
●پایگاههای ثبت این شعر:
https://shereno.com
https://sherenab.com
https://www.shereiran.ir
http://shaeranejavan.com