ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻣﻦ . ﻣﻌﺒﻮﺩ ﻣﻦ

ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻣﻦ . ﻣﻌﺒﻮﺩ ﻣﻦ
ﺩﯾﺮﮔﺎﻫﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺑﻐﻞ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﺳﺖ
ﻧﮕﺎﻩ ﺩﻟﻢ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﻫﺠﻮﻡ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎ ﯼ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﯼ ﻃﻮﻻﻧﯽ
ﺗﺎ ﺩﺍﻧﻪ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﺧﺎﮎ ﺳﺮ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩ
ﻭ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺭﻭﺷﻨﺎﯾﯽ ﻣﻬﺮ ﺗﻮ ﺑﺴﭙﺎﺭﺩ
ﺗﺎ ﺷﺎﺧﻪ ﻋﺮﯾﺎﻥ ﺍﻣﯿﺪﻡ، ﺍﺯ ﺳﺒﺰﯼ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺸﮑﻔﺪ
ﺗﺎ ﻧﻬﺎﻝ ﻧﺎﺯﮎ ﻧﻮﺭ ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺗﯿﺮﻩ ﺍﻧﺪﻭﻫﻢ ﺭﯾﺸﻪ ﺩﻭﺍﻧﺪ
ﺗﺎ ﺍﺯ ﺩﺷﺖ ﺭﻭﯾﺎ ﭘﻠﯽ ﺑﺮ ﺳﺎﺣﻞ ﺑﯿﺪﺍﺭﯼ ﺯﻧﻢ
ﺗﺎ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﺣﻀﻮﺭﺵ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﻗﻠﺐ ﺧﺎﻣﻮﺷﻢ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺷﺐ ﻏﻤﺰﺩﻩ ﺍﻡ ﺭﺍ ﭘﺮ ﭘﺮ ﮐﻨﺪ
ﺗﺎ ﺳﺮﺧﯽ ِ ﻋﺸﻖ ، ﻗﺎﻣﺖ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺑﺸﮑﺎﻓﺪ
ﻭ ﻭﺯﻥ ﺍﻣﯿﺪ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺩﻭﺵ ﻗﻠﺒﻢ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ
ﺗﺎ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﻋﺸﻖ ﺭﺥ ﺩﻫﺪ
ﻭ ﻇﻠﻤﺖ ﺩﻝ ﺗﺎﺭﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯿﺖ ﭼﺮﺍﻏﺎﻥ ﮐﻨﺪ
ﺗﺎ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﺗﻮ ﯾﺎﺑﺪ
ﺩﺳﺘﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮ ﻭﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﻏﻮﺵ ﭘﺮ ﻣﺮﺕ ﭘﻨﺎﻩ ﺩﻩ ﺗﺎ ﻟﺨﺘﯽ ﺑﯿﺎﺳﺎﯾﻢ ﻭﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﺟﻬﺎﻧﯿﺎﻥ ﺑﺮﻫﻢ
. ﺗﺮﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻢ .. ﻓﻘﻂ ﺗﺮﺍ