تلخم، به وعده های تو شیرین نمیشوم

تلخم، به وعده های تو شیرین نمیشوم
چون دورِ قبل، من به تو خوشبین نمیشوم

با جهل کشوری به فنا میرود ولی
من باعثِ هزینه ی سنگین نمیشوم

پس داده ای تو درس خودت را چهارسال
من که دوباره آدمِ پیشین نمیشوم

من شاعرم اگر که نگویم، خیانت است
آلوده ی تظاهر ننگین نمیشوم

جز ننگ و عار در سند بیست_سی نبود
با رای خویش دشمنِ این دین نمیشوم

این انقلاب سهم همان پابرهنه هاست
پس بی خیال مردم مسکین نمیشوم

صد روز و اشتغال و کلیدت دروغ بود
من خام وعده های دروغین نمیشوم

آری شناسنامه ی ملت اگر تویی
من بی شناسنامه تر از این نمیشوم