راز عزاداری حسینی از ابتدای ماه محرّم

راز عزاداری حسینی از ابتدای ماه محرّم


▼ قیل للإمام الصادق علیه السّلام: سیدی جعلت فداک، إن المیت یجلسون بالناحیة بعد موته أو قتله؛ و أراکم تجلسون أنتم و شیعتکم من أول شهر بالمأتم و العزاء للحسین علیه السّلام. فقال:

ما هذا ! إذا حل هلال محرم، نشرت الملائکة ثوب الحسین علیه السّلام و هو مخرق من ضرب السیوف و ملطخ بالدماء؛ فنراه نحن و شیعتنا بالبصیرة و لا بالبصر، فإذاً تنفجر دموعنا.


▲ به امام صادق صلوات الله علیه عرض شد: آقای من به فدایتان شوم، وقتی کسی می میرد یا کشته می شود جلسه نوحه ای برای او می گیرند؛ و من مشاهده می کنم که شما و شیعیانتان از اول ماه محرم اقامه عزا می کنید. حضرت فرمودند:

این چه حرفی است! هنگامی که هلال ماه محرم دمیده می شود، ملائکه پیراهن امام حسین علیه السّلام را آویزان می کنند در حالیکه از ضربه های شمشیر پاره پاره شده و آغشته به خون است؛ ما و شیعیانمان این پیراهن را با چشم دل (و نه با چشم ظاهری) می بینیم، پس اشک های ما سرازیر می شود.

خصائص الزینبیة، ص 49 - ثمرات الأعواد، ص 36