💠توافق قاهره طرف اروپایی را گستاخ‌تر کرد💠
روزنامه کيهان 1404/06/27
💠توافق قاهره طرف اروپایی را گستاخ‌تر کرد💠
سرویس سیاسی-
رئیس سازمان انرژی اتمی با تأکید بر پیامدهای توافق قاهره، هشدار داد که «از لحظه‌ای که توافقنامه میان عراقچی و گروسی امضا شد، شاهد مواضع جدید و تندتری از سوی اروپایی‌ها بودیم». تجربه سال‌های اخیر نشان می‌دهد اروپا نه توان ایفای نقش مستقل دارد و نه اراده‌ای جز دنباله‌روی از آمریکا؛ تمدید امکان استفاده اروپا از مکانیسم ماشه و استمرار قطعنامه ۲۲۳۱ تنها بستر فشار و تهدید جدیدی علیه ایران را تقویت می‌کند.
پس از امضای «توافق ترتیبات فنی» میان ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در قاهره که بر پایه رویکردی سخاوتمندانه و اعتمادساز از سوی جمهوری اسلامی ایران شکل گرفت، برخی از ناظران تصور می‌کردند این گام دیپلماتیک می‌تواند مانع از مواضع تند و غیرقانونی طرف‌های غربی به‌ویژه تروئیکای اروپایی شود اما واقعیت صحنه دقیقاً عکس آن بود؛ این توافق نه‌تنها منجر به اصلاح رفتار اروپا در موضوع مکانیسم ماشه نشد، بلکه «اروپایی‌ها را گستاخ‌تر کرد».
💠بیانیه تروئیکای اروپایی؛ چشم‌پوشی از حمله به تأسیسات ایران، اتهام‌پراکنی علیه تهران💠
نمونه بارز این گستاخی در بیانیه اخیر تروئیکای اروپایی در اجلاس شورای حکام آشکار شد. اروپا در این بیانیه، با بی‌شرمی تمام از کنار حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران ـ که عضو رسمی معاهده NPT و متعهد به پادمان‌هاست ـ گذشته و در عوض، اتهامات نخ‌نما علیه برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای ایران تکرار شد.
سه کشور اروپایی در این بیانیه مدعی شده‌اند ایران با ایجاد «کارخانه غنی‌سازی سوخت اصفهان» و عدم اجازه به بازرسان آژانس، مسیر جدیدی در پیش گرفته است؛ ادعایی که بیشتر به سناریوسازی سیاسی شباهت دارد تا گزارش فنی. آنها در ادامه با لحنی طلبکارانه اعلام کرده‌اند که آژانس نزدیک به سه ماه از وضعیت هزاران کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده ایران بی‌اطلاع است، در حالی که اصل این تأخیر ناشی از همان رفتارهای خصمانه و حمایت اروپا از حملات خرابکارانه به تأسیسات هسته‌ای ایران است.
در واقع، همین بخش از بیانیه تروئیکای اروپایی به‌خوبی نشان می‌دهد که هدف اصلی آنها نه نظارت فنی و اجرای دقیق مقررات آژانس، بلکه فشار سیاسی و زمینه‌سازی برای فعال‌سازی مکانیسم ماشه است. چراکه اگر دغدغه واقعی اروپا شفافیت برنامه هسته‌ای ایران بود، نخست باید به این پرسش پاسخ می‌دادند که چگونه می‌توان از کشوری انتظار همکاری کامل داشت، در حالی‌که چندی پیش مهم‌ترین تأسیسات هسته‌ای‌اش هدف حمله خرابکارانه قرار گرفته و نه‌تنها اروپا آن را محکوم نکرد، بلکه عملاً با سکوت و بی‌تفاوتی، چراغ سبز به عاملان این تجاوز آشکار داد؟
💠اروپا؛ مدعی ولی در واقعیت متهم💠
اروپایی‌ها در این بیانیه حتی پا را فراتر نهاده و ادعا کرده‌اند که ایران از سال ۲۰۱۹ تاکنون به‌طور مداوم تعهدات برجامی خود را نقض کرده و شرایط کافی برای فعال‌سازی مکانیسم ماشه وجود داشته است. آنها بار دیگر تأکید کردند که موضوع هسته‌ای ایران باید در دستور کار شورای امنیت باقی بماند و تحریم‌های سازمان ملل لغو نشود. این مواضع در حالی بیان می‌شود که همان کشورهای اروپایی، به‌عنوان اعضای متعهد برجام، کوچک‌ترین تعهدات اقتصادی و سیاسی خود در قبال ایران را اجرا نکرده‌اند و اکنون با ژست «پلیس بد» تلاش می‌کنند فشار حداکثری آمریکا را تکمیل کنند.
اتفاقاً همین بخش از بیانیه تروئیکای اروپایی، سند روشنی بر میزان عناد و خصومت آنها با جمهوری اسلامی ایران است. آنان با صراحت اعلام کرده‌اند که «از سال ۲۰۱۹ تاکنون دلایل کافی برای فعال‌سازی مکانیسم ماشه وجود داشته است» و تنها به‌دلایل سیاسی این اقدام را به تعویق انداخته‌اند. به بیان دیگر، سه کشور اروپایی ناخواسته پرده از نیت واقعی خود برداشتند؛ نیتی که چیزی جز فشار دائمی، تهدید مستمر و گروگان‌گیری پرونده هسته‌ای ایران نیست.
این اعتراف آشکار به هر فرد منصفی نشان می‌دهد که حتی هر اقدام از روی حسن نیت و هر نوع اعتمادسازی در موضوع هسته‌ای نیز نمی‌تواند پایانی بر خصومت غربی‌ها باشد..
💠طلبکاری اروپا در هنگامه دیپلماسی سخاوتمندانه ایران💠
اما پاسخ اروپا چیزی جز طلبکاری نبود. «کایا کالاس» مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در مواضعی متناقض و متکبرانه اعلام کرد: «ایران باید همکاری کامل خود را با آژانس نشان دهد و بدون تأخیر اجازه بازرسی بدهد... پنجره دیپلماسی رو به بسته شدن است.» او حتی با اشاره به روند فعال‌سازی اسنپ‌بک مدعی شد تنها چند هفته تا بازگشت تحریم‌ها باقی است؛ تهدیدی که نشان می‌دهد اروپا اساساً توافق قاهره را نه امتیاز ایران، بلکه فرصتی برای امتیازگیری بیشتر خود تلقی کرده است.
💠توافق قاهره طرف اروپایی را گستاخ‌تر کرد💠
سرویس سیاسی-
رئیس سازمان انرژی اتمی با تأکید بر پیامدهای توافق قاهره، هشدار داد که «از لحظه‌ای که توافقنامه میان عراقچی و گروسی امضا شد، شاهد مواضع جدید و تندتری از سوی اروپایی‌ها بودیم». تجربه سال‌های اخیر نشان می‌دهد اروپا نه توان ایفای نقش مستقل دارد و نه اراده‌ای جز دنباله‌روی از آمریکا؛ تمدید امکان استفاده اروپا از مکانیسم ماشه و استمرار قطعنامه ۲۲۳۱ تنها بستر فشار و تهدید جدیدی علیه ایران را تقویت می‌کند.
پس از امضای «توافق ترتیبات فنی» میان ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در قاهره که بر پایه رویکردی سخاوتمندانه و اعتمادساز از سوی جمهوری اسلامی ایران شکل گرفت، برخی از ناظران تصور می‌کردند این گام دیپلماتیک می‌تواند مانع از مواضع تند و غیرقانونی طرف‌های غربی به‌ویژه تروئیکای اروپایی شود اما واقعیت صحنه دقیقاً عکس آن بود؛ این توافق نه‌تنها منجر به اصلاح رفتار اروپا در موضوع مکانیسم ماشه نشد، بلکه «اروپایی‌ها را گستاخ‌تر کرد».
💠بیانیه تروئیکای اروپایی؛ چشم‌پوشی از حمله به تأسیسات ایران، اتهام‌پراکنی علیه تهران💠
نمونه بارز این گستاخی در بیانیه اخیر تروئیکای اروپایی در اجلاس شورای حکام آشکار شد. اروپا در این بیانیه، با بی‌شرمی تمام از کنار حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران ـ که عضو رسمی معاهده NPT و متعهد به پادمان‌هاست ـ گذشته و در عوض، اتهامات نخ‌نما علیه برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای ایران تکرار شد.
سه کشور اروپایی در این بیانیه مدعی شده‌اند ایران با ایجاد «کارخانه غنی‌سازی سوخت اصفهان» و عدم اجازه به بازرسان آژانس، مسیر جدیدی در پیش گرفته است؛ ادعایی که بیشتر به سناریوسازی سیاسی شباهت دارد تا گزارش فنی. آنها در ادامه با لحنی طلبکارانه اعلام کرده‌اند که آژانس نزدیک به سه ماه از وضعیت هزاران کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده ایران بی‌اطلاع است، در حالی که اصل این تأخیر ناشی از همان رفتارهای خصمانه و حمایت اروپا از حملات خرابکارانه به تأسیسات هسته‌ای ایران است.
در واقع، همین بخش از بیانیه تروئیکای اروپایی به‌خوبی نشان می‌دهد که هدف اصلی آنها نه نظارت فنی و اجرای دقیق مقررات آژانس، بلکه فشار سیاسی و زمینه‌سازی برای فعال‌سازی مکانیسم ماشه است. چراکه اگر دغدغه واقعی اروپا شفافیت برنامه هسته‌ای ایران بود، نخست باید به این پرسش پاسخ می‌دادند که چگونه می‌توان از کشوری انتظار همکاری کامل داشت، در حالی‌که چندی پیش مهم‌ترین تأسیسات هسته‌ای‌اش هدف حمله خرابکارانه قرار گرفته و نه‌تنها اروپا آن را محکوم نکرد، بلکه عملاً با سکوت و بی‌تفاوتی، چراغ سبز به عاملان این تجاوز آشکار داد؟
💠اروپا؛ مدعی ولی در واقعیت متهم💠
اروپایی‌ها در این بیانیه حتی پا را فراتر نهاده و ادعا کرده‌اند که ایران از سال ۲۰۱۹ تاکنون به‌طور مداوم تعهدات برجامی خود را نقض کرده و شرایط کافی برای فعال‌سازی مکانیسم ماشه وجود داشته است. آنها بار دیگر تأکید کردند که موضوع هسته‌ای ایران باید در دستور کار شورای امنیت باقی بماند و تحریم‌های سازمان ملل لغو نشود. این مواضع در حالی بیان می‌شود که همان کشورهای اروپایی، به‌عنوان اعضای متعهد برجام، کوچک‌ترین تعهدات اقتصادی و سیاسی خود در قبال ایران را اجرا نکرده‌اند و اکنون با ژست «پلیس بد» تلاش می‌کنند فشار حداکثری آمریکا را تکمیل کنند.
اتفاقاً همین بخش از بیانیه تروئیکای اروپایی، سند روشنی بر میزان عناد و خصومت آنها با جمهوری اسلامی ایران است. آنان با صراحت اعلام کرده‌اند که «از سال ۲۰۱۹ تاکنون دلایل کافی برای فعال‌سازی مکانیسم ماشه وجود داشته است» و تنها به‌دلایل سیاسی این اقدام را به تعویق انداخته‌اند. به بیان دیگر، سه کشور اروپایی ناخواسته پرده از نیت واقعی خود برداشتند؛ نیتی که چیزی جز فشار دائمی، تهدید مستمر و گروگان‌گیری پرونده هسته‌ای ایران نیست.
این اعتراف آشکار به هر فرد منصفی نشان می‌دهد که حتی هر اقدام از روی حسن نیت و هر نوع اعتمادسازی در موضوع هسته‌ای نیز نمی‌تواند پایانی بر خصومت غربی‌ها باشد..
💠طلبکاری اروپا در هنگامه دیپلماسی سخاوتمندانه ایران💠
اما پاسخ اروپا چیزی جز طلبکاری نبود. «کایا کالاس» مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در مواضعی متناقض و متکبرانه اعلام کرد: «ایران باید همکاری کامل خود را با آژانس نشان دهد و بدون تأخیر اجازه بازرسی بدهد... پنجره دیپلماسی رو به بسته شدن است.» او حتی با اشاره به روند فعال‌سازی اسنپ‌بک مدعی شد تنها چند هفته تا بازگشت تحریم‌ها باقی است؛ تهدیدی که نشان می‌دهد اروپا اساساً توافق قاهره را نه امتیاز ایران، بلکه فرصتی برای امتیازگیری بیشتر خود تلقی کرده است.
- ۴.۶k
- ۲۸ شهریور ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
