امام سجّاد زین العابدین علیه السلام می فرماید:

امام سجّاد زین العابدین علیه السلام می فرماید:

چون حضرت فاطمه زهراء علیها السلام اوّلین نوزاد خود را به دنیا آورد، از همسرش امام علیّ علیه السلام درخواست نمود تا نامی مناسب برای نوزادشان انتخاب نماید.
امام علیّ علیه السلام فرمود: من در این امر هرگز بر رسول خدا صلی الله علیه وآله سبقت نخواهم گرفت.

هنگامی که حضرت رسول صلی الله علیه وآله وارد منزل شد، قنداقه نوزاد را که در پارچه ای زردرنگ پیچیده شده بود، تحویل حضرتش دادند.
همین که چشم رسول خدا صلی الله علیه وآله به قنداقه نوزاد افتاد، فرمود: مگر نگفته ام نوزاد را در پارچه زرد نپیچید؛ و سپس پارچه زرد را باز نمود و نوزاد را در پارچه ای سفید قرار داد.

بعد از آن خطاب به پدر نوزاد - امام علیّ علیه السلام - کرد، و فرمود: آیا اسمی برایش تعیین کرده اید؟
حضرت علیّ علیه السلام اظهار داشت: یا رسول الله! ما بر شما سبقت نخواهیم گرفت، و حضرت رسول صلی الله علیه وآله فرمود: و من نیز بر پروردگارم سبقت نمی گیرم.
در همین بین خداوند متعال توسّط جبرئیل علیه السلام وحی فرستاد: ای محمّد! چون علیّ بن ابی طالب برای تو همانند هارون برای موسی است؛ پس اسم این نوزاد را همنام فرزند هارون قرار ده.
حضرت رسول صلی الله علیه وآله پرسید: فرزند هارون چه نام داشته است؟
جبرئیل علیه السلام پاسخ داد: شُبَّر.
حضرت رسول اظهار داشت: زبان من عربی است و زبان هارون عِبْری بوده است، جبرئیل پاسخ داد، نام او را حسن بگذارید.

و آن گاه رسول خدا صلی الله علیه وآله در گوش راست نوزاد اذان و در گوش چپ اقامه گفت و سپس فرمود: خداوندا! این نوزاد را از تمام آفات و شرور شیطان رجیم در پناه تو قرار می دهم.

و بعد از آن دستور داد: تا برای سلامتی و بیمه شدن نوزاد از بلاها و حوادث، گوسفندی برایش عقیقه کنند؛ و در بین بیچارگان و فقراء تقسیم نمایند.و همچنین امر فرمود تا موهای سر نوزاد را تراشیده و هم وزن ان نقره تهیه کنند و به عنوان صدقه به تهی دستان دهند.