الهی به حرمت آن نام که تو خوانی و به حرمت آن صفت که تو چن

الهی به حرمت آن نام که تو خوانی و به حرمت آن صفت که تو چنانی ، دریاب که میتوانی.

الهی ، عمر خود به باد کردم و بر تن خود بیداد کردم ; گفتی و فرمان نکردم ، درماندم و درمان نکردم.

الهی ، عاجز و سرگردانم; نه آنچه دارم دانم و نه آنچه دانم دارم.

الهی ، اگر تو مرا خواستی،من آن خواستم که تو خواستی.

الهی ، به بهشت و حور چه نازم;مرا دیده ای ده که از هر نظر بهشتی سازم.

الهی ، در دل ما جز تخم محبت مکار و بر جان های ما جز الطاف و مرحمت خود منگار و بر کشت های ما جز باران رحمت خود مبار.

به لطف ، ما را دست گیر و به کرم ، پای دار ، الهی حجاب از راه بردار و ما را به ما مگذار.

الهی آمین.

رسایل فارسی- خواجه عبدالله انصاری