زمزمه های یه بی لیاقت

زمزمه های یه بی لیاقت

ارباب جان....یا حسین:

ﻣﻦ ﯾﻪ ﻧﻮﮐﺮ ﺩﺭﺑﺪﺭﻡ
ﭼﻨﺪﺳﺎﻟﻪ ﻫﻤﺶ ﻣﻨﺘﻈﺮﻡ
ﺍﺳﻤﻢ ﺩﺭﺑﯿﺎﺩ ﺑﺮﻡ ﺣﺮﻡ
ﻟﯿﺴﺖ ﺯﺍﺋﺮﺍ ﺩﺳﺖ ﮐﯿﻪ
ﻫﯽ ﺧﻂ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻡ ﭼﻪ ﺳﺮﯾﻪ
ﻣﯽ ﮔﻦ ﺩﻋﻮﺗﺎ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺑﯿﯿﻪ
ﺣﺴﯿﻦ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺟﻮﻭﻧﻢ
ﺣﺴﯿﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻢ
ﺑﺎﺯﻡ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺧﻮﻧﻢ
ﺩﻭﺳﺘﻮ ﺭﻓﯿﻘﺎﻡ ﭼﻨﺪ ﺩﻓﻌﻪ ﺭﻓﺘﻦ ﺣﺮﻡ
ﭼﻄﻮﺭ ﺩﻟﺖ ﻣﯿﺎﺩ ﯾﺒﺎﺭﻡ ﻧﺮﻡ
ﻣﺮﺩﻥ ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮﻩ ﺍﺯﯾﻦ ﺯﻧﺪﮔﯽ
ﺩﻍ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﯽ
ﺍﻣﯿﺮﻡ ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﻡ
ﻋﮑﺲ ﮐﺮﺑﻼ‌ ﺭﻭ ﺩﯾﻮﺍﺭﻩ
ﺍﻧﮕﺎﺭﯼ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮﻓﯽ ﺩﺍﺭﻩ
ﻫﯽ ﺳﺮﺑﺴﺮﻩ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺯﺍﺭﻩ
ﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻪ ﻧﯿﺎ ﺣﺮﻡ
ﺑﺨﺪﺍ ﻣﻨﻢ ﯾﻪ ﻧﻮﮐﺮﻡ
ﮐﺮﺑﻼ‌ ﻧﺮﻡ ﮐﺠﺎ ﺑﺮﻡ
ﺣﺴﯿﻦ ﺍﺷﮑﺎﻣﻮ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ
ﺣﺴﯿﻦ ﮔﺮﻩ ﻫﺎﻣﻮ ﻭﺍ ﮐﻦ
ﺣﺴﯿﻦ ﺩﺭﺩﻣﻮ ﺩﻭﺍﮐﻦ
ﮐﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻫﻖ ﻫﻘﻪ ﻣﻨﻮ ﮔﻮﺵ ﮐﻨﻪ
ﮐﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻧﺎﻟﻪ ﻫﺎﻣﻮ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﮐﻨﻪ
ﮐﺎﺷﮑﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺩﻭﺭﯾﺘﻮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﻢ
ﮐﺎﺷﮑﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻗﻠﺒﻤﻮ ﯾﻪ ﺷﯿﺶ ﮔﻮﺵ ﮐﻨﻢ
ﺍﻣﯿﺮﻡ ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﻡ
ﺧﻮﺵ ﺑﺎﺷﯽ ﺍﻗﺎ ﺑﺎ ﺯﺍﺋﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺵ ﺑﮕﺬﺭﻩ ﺑﺎ ﮐﺒﻮﺗﺮﺍﺕ
ﺑﯿﻦ ﺍﻟﺤﺮﻣﯿﻦ ﻗﻬﺮﻡ ﺑﺎﻫﺎﺕ
ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺍﻭﻣﺪﻩ ﺍﺯ ﮐﺮﺑﻼ‌
ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺩﻟﻤﻮ ﺑﺎ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺍﻭﺭﺩﻩ ﺑﺮﺍﻡ ﺍﺏ ﻓﺮﺍﺕ
ﺣﺴﯿﻦ ﺍﯼ ﺧﻮﺍﺑﻮ ﻗﺮﺍﺭﻡ
ﺣﺴﯿﻦ ﺍﺑﺮﻭ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﺣﺴﯿﻦ ﻣﻦ ﺑﯽ ﮐﺲ ﻭ ﮐﺎﺭﻡ
ﺍﺷﺘﯽ ﮐﻦ ﺍﻣﺸﺐ ﺑﺎ ﻧﻮﮐﺮﺕ
ﺍﻗﺎ ﺗﻮﺭﻭ ﺟﻮﻥ ﻋﻠﯽ ﺍﮐﺒﺮﺕ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺪﻩ ﺗﺎ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﮐﻨﻢ
ﺩﺭﺩﺍﯼ ﺑﯽ ﺩﺭﻣﻮﻧﻢ ﺭﻭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﮐﻨﻢ ….