اگر ذات اقدس الهی به موسی کلیم فرمود تو از ما شرح صدر خوا

اگر ذات اقدس الهی به موسی کلیم فرمود تو از ما شرح صدر خواستی و گفتی ( رب اشرح لی صدری و یسر لی امری ) شرح صدر طلب کردی و خواسته های دیگری را با ما در میان گذاشتی ما هم به تو گفتیم ( قد اوتیک سؤلک یا موسی ) به تو شرح صدر دادیم و دل تو را نورانی کردیم، حالا دست خود را به دل خود بگذار بیرون بیاور، ببین آفتاب می شود یا نه؟ اینچنین نیست که اگر کسی دل تیره داشته باشد صاحب ید بیضا بشود و این چنین نیست که سرمایه آدم در جیب آدم باشد سرمایه آدم در جَیب آدم است، در گریبان آدم است، در یقه آدم است، در صدر و دل آدم است. دشمن بخواهد حمله بکند شما چکار می کنید؟ به هرحال این عصا باید اژدها بشود یا نشود؟ آن دستی که به جیب می رود وقتی به عصا برسد که عصا را اژدها نمی کند! اگر دست به جَیب مشروح، به صدر مشروح، به قلب نورانی برسد آن دستِ نورانی است که عصا را اژدها می کند این راه برای همه است منتها انبیای الهی و ائمه معصومین در قله این مقام اند و شاگردانشان در دامنه این مقام، به هر حال راه باز است. این چنین نیست که آدم هویت خودش را در جیب و کیف جستجو کند، هویت و شناسنامه آدم در جان آدم است.