ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ...

ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ...
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ: ﺯﯾﺒﺎﯾﯿﻬﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻡ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺯﺷﺘﯿﻬﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺎﺷﺪ ...
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ: ﺁﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﻭﺳﺘﺸﺎﻥ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ باﺷﻨﺪ...
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ: ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻡ ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻧﻪ
ﺁﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ...
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ: ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﺰﻧﻢ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺗﻌﺮﯾﻒ
ﮐﻨﻢ ...
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ: ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﺧﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﺳﺮﻡ، ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﻗﻠﺒﻢ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻢ ...
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ: ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺤﺒﺘﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺑﺮﯾﺰﻡ، ﻧﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩﻡ ﺭﺍ...
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ: ﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪ ﺑﻤﯿﺮﻡ...
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ: ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﺰﺭﮒ ﻧﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ...
ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯾﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺩﻝ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﭘﺮﺍﺯ ﺁﺭﺍﻣﺶ . ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻋﻬﺪ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻡ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻼﺵ ﺑﺎﺷﻢ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺑﯿﺎﻣﻮﺯﻡ ﻓﻘﻂ ﺯﯾﺒﺎﺋﯽ ﻫﺎﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺭﺯﺵ ﺩﯾﺪﻥ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ که ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ، ﻫﺮ ﺁﻥ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺷﺒﯽ ﻓﺮﺍ ﺭﺳﺪ ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﺁﺭﺍﻡ ﮔﯿﺮﻡ که ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺻﺒﺤﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﮕﺮﺩﺩ، ﭘﺲ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﻓﺮﺩﺍ ﻣﺤﺒﺖ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺫﺧﯿﺮﻩ ﻧﮑﻨﻢ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻋﻬﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺟﺴﺎﺭﺕ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ عزﯾﺰﺗﺮﯾﻦ ﻫﺎﯾﻢ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﮕﻮﯾﻢ : ‏ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯿﺪ..