ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺭﺍ ﺁﻥ ﺭﻓﯿﻖ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯿﮑﻨﺪ

ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺭﺍ ﺁﻥ ﺭﻓﯿﻖ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯿﮑﻨﺪ
ﺍﻭ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺑﺎ ﺭﻧﮓ ﺻﺪﺍﯾﻢ ﺁﺷﻨﺎﺳﺖ
ﻧﻪ ﺑﺮﻕ ﻧﮕﺎﻫﻢ
ﻭ ﻧﻪ ﮔﺮﻣﯽ ﺩﺳﺘﺎﻧﻢ
ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﭼﺸﻤﺪﺍﺷﺘﯽ ﺍﺣﻮﺍﻟﻢ ﺭﺍ ﻣﯿﭙﺮﺳﺪ
ﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺳﻼﻡ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻡ
ﻣﯿﻨﺸﯿﻨﺪ
ﺗﺎ ﺧﻠﻮﺕ ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ﺯﻧﮕﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﭘﺮ ﻣﺤﺒﺘﺶ ﺑﺸﮑﻨﺪ
ﺍﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﯾﺶ ﺑﺎ ﺩﻝ ﺧﺎﻣﻮﺷﻢ
ﻫﻢ ﺁﻫﻨﮓ ﺍﺳﺖ
ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺯﺭﻩ ﺯﺭﻩ ﺗﻨﻬﺎﯾﻢ
ﻭ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﺸﮑﯿﺪﻩ ﺍﻡ
ﺍﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﻝ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﻡ ﻓﻬﻤﺎﻧﺪ
ﻋﺸﻖ ﻧﻪ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﭘﻨﺪﺍﺷﺘﻢ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭼﻘﺪﺭ ﺯﯾﺒﺎﺳﺖ ...