بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
‌إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ ؛ وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا- دین خدا که همان راه خداست. عظیم‌ترین راههاست. پرظرفیت‌ ترین راه‌هاست. عین آزادی است.
ما موظفیم به راه خدا قدم گذاریم. تسلیم حق بودن، جز این راه نیست. جز آزادی و آزادمنش بودن نمی‌تواند باشد.
این آزادی، نه خودپرستی است نه هوا پرستی. خودپرستان و هواپرستان کجا مفهوم آزادی را دریافته‌اند.آنها خودگرفتار غل و زنجیرند. راه خروج از جهنم‌های ذهنی، آزاد شدن از ذهنیت‌ها و شرطی شدگی‌ها و آموزه‌های نابهنجاری است که عمری تو را به بند کشیده‌اند. خود را آزاد کن. رها کن. از مخلصین شو.
‌فی الحال از هر آنچه غیر آزادی است‌توبه می‌کنم و آزادانه بسوی پروردگار آزادم هجرت می‌نمایم- إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَىٰ رَبِّي - ‌پروردگارم مرا کافی است و به چیز دیگری نیاز نیست. (سوره عنکبوت بخشی از آیه 26)
وقتی او هست. همه چیز هست. پس نیازی به وابستگی نیست. اینجا دگر خواهش و آرزو بکار نمی‌آید. آنچه هست بهشت پروردگار مطلق است.
حقیقت مطلق. عشق مطلق. آزادی مطلق. دانایی مطلق. توانایی مطلق. حیات مطلق. اراده مطلق. و آرامش مطلق.