ﺣﺎﺟﯽ ﺁﻧﻄﻮﺭ ﺩﺭﺧﻮﺩﺕ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﯼ ﺩﻟﻢ ﻏﺼﻪ ﺍﺵ

ﺣﺎﺟﯽ ﺁﻧﻄﻮﺭ ﺩﺭﺧﻮﺩﺕ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﯼ ﺩﻟﻢ ﻏﺼﻪ ﺍﺵ
ﻣﯿﺸﻮﺩ ...
ﺳﺮﺕ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﮕﯿﺮ ...
ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﯽ؟
ﺍﺯ ﭼﻪ ﺩﻟﮕﯿﺮﯼ؟ ...
ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺣﺎﺟﯽ ! ﻗﺒﻼ ﻫﺎ ﯾﻪ ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﻣﯿﮕﻔﺘﻨﺪ
ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺭﻓﺘﯿﺪ ﺑﺠﻨﮕﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﺸﻮﺩ؟
ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺧﻮﺍﺳﺘﯿﺪ ،ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﻫﻢ ﺷﻬﯿﺪ ﺷﺪﯾﺪ
ﺁﻥ ﻭﻗﺘﻬﺎ ﺟﺒﻬﻪ ﻣﯿﮕﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﺟﻮﺍﺑﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯿﺪﺍﺩﻡ .
ﺣﺎﻻ ﺧﻮﺩﻣﺎﻧﯿﻢ ﺣﺎﺟﯽ،
ﺑﯿﻨﯽ ﻭ ﺑﯿﻦ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﺸﻮﺩ؟
ﺭﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ؟
ﺭﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﻣﺎﻧﺘﻮﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﺗﻨﮓ ﺗﺮ
ﻭ ﺭﻭﺳﺮﯼ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ ﺷﻮﺩ؟
ﺭﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﻩ ﻣﺤﺮﻣﯽ ﻫﻢ ﭘﺎﺭﺗﯽ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ
ﻭ ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ ﺁﻧﭽﻨﺎﻧﯽ؟
ﺭﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﺩﺧﺘﺮ ﻭ ﭘﺴﺮ ﺑﻪ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻣﯿﺮﺳﻨﺪ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﺪﻫﻨﺪ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ ؟
ﺣﺎﺟﯽ ﺟﺎﻥ ؛
ﺟﺎﯼ ﭘﻼﮐﺖ ﺭﺍ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺯﻧﺠﯿﺮﻫﺎﯼ ﻗﻄﻮﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ !
ﺟﺎﯼ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﺧﺎﮐﯽ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺷﻠﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﭘﺎﺭﻩ ﭘﻮﺭﻩ
ﻭ ﭼﺎﮎ ﭼﺎﮎ ﮔﺮﻓﺘﻪ )ﮐﻪ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﭘﺎﯾﺸﺎﻥ ﻧﮕﻬﺶ
ﻣﯿﺪﺍﺭﻧﺪ!(
ﺟﺎﯼ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﺳﺎﺩﻩ ﯼ "ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺍﺕ" ﺭﺍ
ﺗﯽ ﺷﺮﺕ ﻫﺎﯼ ﻣﺎﺭﮎ ﺩﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ
) ﺑﻌﻀﺎ ﺁﺏ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ ( !
ﭘﺴﺮﺍﻧﻤﺎﻥ ﺯﯾﺮ ﺍﺑﺮﻭ ﺑﺮ ﻣﯿﺪﺍﺭﻧﺪ !
ﺩﺧﺘﺮﻣﺎﻥ ﺍﺑﺮﻭ ﺗﯿﻎ ﻣﯿﺰﻧﻨﺪ !
ﺍﻭﺿﺎﻋﯽ ﺷﺪﻩ ﺩﯾﺪﻧﯽ ... ﭘﺎﺭﮐﻬﺎ ، ﺳﯿﻨﻤﺎﻫﺎ ،
ﭘﺎﺳﺎﮊﻫﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺳﺎﻟﻦ ﻣﺪ ! ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﯾﺎﺑﯽ !
ﺣﺎﺟﯽ ﺗﻮ ﺭﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺧﺪﺍﯾﺖ ﺭﺍ
ﺍﯾﻨﻬﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﮔﻢ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ !
ﺣﺎﺟﯽ ؛ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺩﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺯﺧﻢ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ
ﻭ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺑﺮﺩ ، ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﺯﻭﯾﺸﺎﻥ ﺯﺧﻢ ﻭ ﻧﻘﺶ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪ ﮐﻪ
ﺯﯾﺒﺎ ﺷﻮﻧﺪ ... !!!
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﮕﻮﯾﯽ :
ﺧﻮﺍﻫﺮﻡ ... ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻘﯿﻪ ﺣﺮﻑ ﺭﺍ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺷﺎﮐﯽ ﻣﯿﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺷﻤﺎ ﺑﺴﯿﺠﯽ ﻫﺎ ﻧﻤﯿﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﺭﺍﺣﺖ ﺑﺎﺷﯿﻢ؟
ﻣﺎ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﯿﻢ ...ﭼﺮﺍ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻧﻤﯿﻔﻬﻤﯿﺪ؟
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺍﮔﺮ ﻣﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﺑﻪ ﺑﻌﻀﯿﻬﺎ ﮔﻔﺘﯽ ﻣﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ
ﺍﺳﺖ،
ﺣﺮﻣﺖ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﯾﺪ .
ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯿﮑﺸﻨﺪ ...ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎﺩﮔﯽ
ﺍﮔﺮ ﮔﻔﺘﯽ ﺁﻗﺎ ﻣﺰﺍﺣﻢ ﻧﺎﻣﻮﺱ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﺸﻮ ،
ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯿﮑﺸﻨﺪ ﻭ ﮐﻤﺘﺮﯾﻨﺶ ﺍﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺖ ﺭﺍ ﮐﻮﺭ
ﮐﻨﻨﺪ ...
ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎﺩﮔﯽ
ﺩﺍﻍ ﺑﺮ ﺩﻟﻢ ﻣﺎﻧﺪﻩ ...
ﻭ ﻣﻦ ﻣﺎﺕ ﻭ ﻣﺒﻬﻮﺕ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺷﺠﺎﻋﺖ
ﮐﻪ ﺗﻮ ﻻ ﺍﻗﻞ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺵ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﻧﺪﺍﺭﯾﻤﺶ !
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﭘﺴﺮﯼ ﺑﺎ ﺗﯿﭗ ﺁﻧﭽﻨﺎﻧﯽ ﻫﺮﭼﻘﺪﺭ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﯽ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻣﯽ ﮐﻨﺪ
ﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﻭ ﺳﺮ ﻭﺻﺪﺍ ﮐﻨﺪ ،ﻫﻤﻪ ﻣﯿﺨﻨﺪﻧﺪ ﻭ ﻣﯿﮕﻮﯾﻨﺪ ﭼﻪ
ﺑﺎﻧﻤﮏ !
ﺍﻣﺎ ﭘﺴﺮﯼ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﻤﺎﺯ ﺟﻤﺎﻋﺖ : ﺑﻌﻀﯿﻬﺎ ﻣﯿﮕﻮﯾﻨﺪ:
ﺯﻫﺮﻣﺎﺭ ! ﺩﺍﺩ ﻧﺰﻥ ﺳﺮﻣﻮﻥ ﺭﻓﺖ !!!
ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺑﺎ ﻣﺎﻧﺘﻮﯼ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻭ ﺗﻨﮓ ﻭ ﺁﺳﺘﯿﻨﻬﺎﯼ ﺑﺎﻻ ﺯﺩﻩ
ﺷﺪﻩ
ﺑﺎ ﻗﺮ ﻭ ﻏﻤﯿﺶ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﻭﺩ ﻫﻤﻪ ﻣﯿﮕﻮﯾﻨﺪ ﭼﻪ ﺑﺎﮐﻼﺱ !
ﺍﻣﺎ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﭼﺎﺩﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭﺷﺎﻥ ﺭﺩ ﺷﻮﺩ
ﻣﯿﮕﻮﯾﻨﺪ :
ﺻﻠﻮﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺕ : ﺍﻟﻠﻬﻢ ﺻﻞ ﻋﻠﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺁﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ ﻣﯿﺨﻨﺪﻧﺪ !
ﺑﻪ ﺭﯾﺶ ﻣﯿﺨﻨﺪﻧﺪ ... ﺑﻪ ﭼﺎﺩﺭ ﻣﯿﺨﻨﺪﻧﺪ ... ﺑﻪ ﻟﺒﺎﺱ
ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﻣﯿﺨﻨﺪﻧﺪ ...
ﺭﺍﺳﺘﯽ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ... ﺍﯾﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻢ ﻋﺎﻟﻤﯽ
ﺩﺍﺭﺩ !