*غریبه‌ها*

*غریبه‌ها*
کارآموزی که در آستانه دبیو هست، طبیعتاً مورد توجه همست. استف های کمپانی در برابر هر حرکتشون مسئولن و حتی مدیر عاملها و صاحبهای شرکت که به ظاهر غیرقابل دسترسن، اونها رو تشویق میکنن و البته، حمایت میکنن و انتظارات از دوستها و خانواده همیشه بالاست. اما وقتی کارآموز در نهایت دبیو میکنه و تو یه موزیک شو ظاهر میشه، واقعیت سرد و سخت رو میفهمه: دنیا اونقدرا هم علاقمند نیست.
هر قسمت از یه برنامه معمولی رتبه‌بندی موسیقی کره‌ای که اساساً در تمام طول هفته پخش میشه، حدود بیست تیم هنرمند از تازه‌کارها گرفته تا نوازنده های کهنه‌کار که دهه‌ها روی صحنه بودن رو شامل میشه. فینال همیشه توسط محبوب ترین هنرمند هر قسمت اجرا میشه. در طول فیلمبرداری، بیشتر هنرمندها اون روز به همراه سایر هنرمندها تو Green Room منتظر میمونن. تو این جمعیت پر ازدحام، آیدل های آینده دار -حتی آیدل هایی از بزرگترین شرکت‌های مدیریتی- عملاً تو دریایی از چهره‌های جدید ناشناسن. اونها خوش شانسن اگه کسی حرف بدی از دهنشون نشنوه و شایعات وحشتناکی رو در موردشون تو صنعت پخش نکنه.

حتی الان هم اون یه ردیف کنار دوربین های پخش موقع اولین اجرامون رو یادمه.
-جیمین

حتی بین هنرمندهای جدید، بی‌تی‌اس غریبه به حساب میومدن و انگار تو جزیره‌ خودشون سرگردون بودن و این فقط به این دلیل نبود که بیگ هیت یه شرکت کوچیک بود. جین در حالی که تو Green Room منتظر اجراشون بودن، به موقعیتشون نگاه میکنه:
_اونقدر کنجکاو بودم که از هنرمند دیگه ای پرسیدم: "چطوری این همه دوست اینجا داری؟" و اونا گفتن: "اوه، این شخص قبلا تو کمپانی من بود." پرسیدم "در مورد اون شخص چی؟" و اونها میگفتن: "اوه، ما قبلا تو کمپانی قدیمی من با هم کارآموز بودیم." برای اکثر مردم اینطور بود. اونها بعد از دبیوشون با هم دوست نشدن، اونها قبلاً با هم دوست بودن. اما شرکت ما برای هممون اولین بود. بنابراین تو اون نقطه، ما اصلا  Green Room رو ترک نکردیم.