ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺑﺎﻍ ﻭ ﺑﻬﺎﺭﺍﻥ ﭼﻪ ﮐﺎﺭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﻮ ؟

ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺑﺎﻍ ﻭ ﺑﻬﺎﺭﺍﻥ ﭼﻪ ﮐﺎﺭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﻮ ؟
ﻣﺮﺍ ﭼﻪ ﮐﺎﺭ ﺑﻪ ﺑﺎﻍ ﻭ ﺑﻬﺎﺭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﻮ ؟
ﺑﻬﺎﺭ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻣﺎ ﻧﻪ ﺳﻮﯼ ﻣﻦ ، ﮐﻪ ﻧﺴﯿﻢ
ﺯﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﺮﻣﻦ ﻋﻤﺮﻡ ﺷﺮﺍﺭ ، ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﻮ
ﺑﻪ ﺳﺮﻭ ﻭ ﮔﻞ ﻧﮕﺮﺍﯾﺪ ﺩﻝِ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﻣﻦ
ﮐﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ﺯﻧﺪ ﺳﻮﮔﻮﺍﺭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﻮ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﺑﻬﺎﺭ ﻣﮕﺮ ﻋﺸﻖ ، ﻋﺬﺭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ؟
ﺍﮔﺮ ﺯ ﮔﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ ﺷﺮﻣﺴﺎﺭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﻮ
ﺑﻪ ﻏﻨﭽﻪ ﻣﺎﻧَﺪ ﻭ ﻻ‌ﻟﻪ ، ﺑﻬﺎﺭ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ
ﺷﮑﻔﺘﻪ ﺗﻨﮓ ﺩﻝ ﻭ ﺩﺍﻏﺪﺍﺭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﻮ
ﻧﺴﯿﻤﯽ ﺍﺯ ﻧَﻔَﺴﺖ ﺳﻮﯼ ﻣﻦ ﻓﺮﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺁﯾﻨﻪ ﺍﻡ ﺭﺍ ﻏﺒﺎﺭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﻮ
ﮔﻠﻢ ﺧﺰﺍﻥ ﺩﯾﺪﻩ ﺁﯾﺪ ﺑﻪ ﺩﯾﺪﮔﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﻬﺎﺭ
ﺧﺰﺍﻧﯽ ﺁﻣﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﺎﺭ ، ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﻮ
ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺖ ، ﺍﮔﺮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺑَﺮَﻡ ، ﺑﺎﺭﯼ ...
ﮐﺠﺎﺳﺖ ﺟﺎﻡ ﻣﯽ ﺧﻮﺵ ﮔﻮﺍﺭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﻮ ؟
ﭼﻪ ﺟﺎﯼ ﺻﺤﺒﺖ ﺳﺎﻝ ﻭ ﻣﻪ ﻭ ﺑﻬﺎﺭ ﻭ ﺧﺰﺍﻥ ؟
ﮐﻪ ﺩﻝ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ ﺍﺯ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ... ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﻮ ...
" ﺣﺴﯿﻦ ﻣﻨﺰﻭﯼ "