پیشه ام سوختن وساختن است

پیشه ام سوختن وساختن است
وبه سرپنجه انگشت هنرمی بافم
چهره نازک انبوه سکوت درتب وتاب
همه بی دردی من زآن شائبه پیرخرابات
بسی دررنجم که چرا با دم مسیحایی خودجان می داد کالبدخفته معشوقه راز!
من زرسم رخ او چهره هویدا کردم
وچنان عشوه نمودم آغاز
تابدانجا که پری چهره افسونگردل
نازنمود وتمناها کرد که
چراپیشه توسوختن وساختن است؟
درجوابش گفتم من چنان شمع بدم سوختنم ساختن است
گه گاهی هم شاید ساختنم سوختن است! ...