گزیده ای از سخنان امام حسن عسکری و نوید از حضرت مهدی

گزیده ای از سخنان امام حسن عسکری و نوید از حضرت مهدی

یازدهمین امام معصوم، حضرت عسکری علیه‏السلام پدر گرانقدر امام عصر علیه‏السلام است و طبیعی است که بیشتر نویدها در مورد طلوع آن خورشید جهان‏افروز،: باید از آن حضرت و به دست و زبان او به مردم داده شود، چرا که آن گرامی از همه امامان، به ولادت فرزندش نزدیکتر بوده و زیبنده می‏نمود که مژده به طلوع خورشید جمال دل‏آرای او را در گسترده‏ترین شکل ممکن به همگان بدهد، اما آیا این کار با آن همه موانع، مشکلات، سختگیریها و فشارهایی که بر جامعه و بویژه پیروان خاندان وحی و رسالت وارد می‏شد، ممکن بود؟

آیا حضرت عسکری علیه‏السلام باز هم می‏توانست ولادت آن اصلاحگر بزرگ تاریخ را بطور گسترده اعلان کند و نوید طلوع خورشید جمال او را به شیفتگان و دوستداران بدهد؟

آیا چنین کاری از نظر عادی به خطر افکندن جان گرامی حضرت مهدی علیه‏السلام نبود؟ و در صورت اعلان ولادت، آیا دشمن پلید به خانه او یورش نمی‏برد و همه خاندانش را از دم شمشیر نمی‏گذراند و قتل عام نمی‏کرد؟

از نظر عادی چه چیزی می‏توانست مانع این شقاوت و جنایت رژیم حاکم گردد؟

با این شرایط مرگبار،باید دید که حضرت عسکری علیه‏السلام چه تدبیری اندیشید؟

آیا در مورد ولادت حضرت مهدی علیه‏السلام بطور کلی سیاست سکوت در پیش گرفت و میلاد نور را از همگان حتی از دوستان و مؤمنان به امامت او، مخفی داشت؟

اگر چنین بود شیعیان چگونه از ولادت نور آگاه شدند؟ بویژه که حضرت عسکری علیه‏السلام زندگی خویش را نیز در خطر جدی می‏دید و با علم امامتمی‏دانست که بزودی با سم خیانت در سن 28 سالگی به شهادت می‏رسد و فرمان خدا، او را متعهد ساخته است که امام راستین پس از خویش را بخاطر نجات امت از تباهی و گمراهی معرفی نماید، چرا که تمامی مسلمانان بر این اصل پایبند هستند که پیامبر گرامی صلی الله علیه و اله و سلم فرمودند:

«من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیة.» (1).

یعنی: هر کس از دنیا برود و امام راستین زمان خویش را نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است.

راستی شرایط بسیار پیچیده و مشکل، سخت غیر قابل حل می‏نمود، جز اندیشه والا و درایت امام، اندیشه‏ای توان حل آن را نداشت.

تنها اندیشه‏ی بلندی می‏توانست آن معمای پیچیده سیاسی و اجتماعی و عقیدتی را، حل کند که بینش و حکمت به زیباترین چهره در آن تجلی داشته و آگاهی و تجربه به بهترین شکل در آن آشکار گشته و واقعیت علم امام و تدبیر شگفت‏انگیز آن حضرت جلوه‏گر شد، تحقق هدفهای بلند با رعایت همه جوانب و ابعاد را تضمین نماید.

راه ‏حلی که امام عسکری علیه‏السلام برای آن معما برگزید این بود که با تدبیر بسیار ظریف و دقیقی، نه ولادت آن خورشید جهان افروز را آشکار ساخت تا خطرخیز باشد و نه آن‏گونه سیاست پوشیده داشتن بکار گرفت که از دوستداران و شایستگان نیز نهان کند ودستاویزی برای بهانه‏جویی در آینده باشد.

این تدبیر ظریف و حکیمانه در بخش آینده کتاب خواهد آمد، دراینجا تنها به ترسیم دو روایت از آن گرامی بسنده می‏کنیم:

1- از مرد درست‏اندیشی بنام «عیسی بن صبیح» (2) آورده‏اند که: من در زندان بودم که حضرت عسکری علیه‏السلام را به زندان آوردند و من او را بخوبی می‏شناختم حضرت در اولین برخورد به من فرمود:

«عیسی! می‏دانی که اکنون چند سال از عمرت می‏گذرد؟ درست 65 سال و دو روز.»

هنگامی که امام علیه‏السلام این خبر را داد به کتاب دعایی که همراهم بود و تاریخ ولادتم در آن ثبت شده بود نگاه کردم، دیدم شگفتا همان گونه است که حضرت عسکری علیه‏السلام فرموده، بدون یک روز کم و زیاد.

آنگاه فرمود: «آیا پسر داری؟»

گفتم: «نه سرورم!»

فرمود «بار خدایا! به او فرزندی روزی سازی که پشتوانه و یار و یاور او باشد که فرزند خوب پشتیبانی است.»

واین شعر را خواند که:

من کان ذا ولد یدرک طلامتة ان الذلیل الذی لیست له عضد

یعنی: کسی که دارای فرزندی قهرمان و نسل و تباری شایسته‏کردار باشد، حقوق بغارت رفته خویش را باز خواهد یافت.

و ذلت‏زده آن کسی است که برای او بازوی توانمند و دادخواه و مدافع دلیری نباشد.

به آن حضرت گفتم: «سرورم آیا شما پسر دارید؟»

حضرت فرمود: «ای والله! سیکون لی ولد یملأ الأرض قسطا، فأما الآن فلا.»

یعنی: «آری! بخدای سوگند، بزودی صاحب پسری خواهم شد که زمین را از عدل و داد لبریز خواهد نمود، اما الآن که با تو سخن می‏گویم، نه.سپس این شعر را زمزمه کرد:

لعلک یوما أن ترانی کأنما بنی حوالی الأسود اللوابد

فان تمیما قبل أن یلد الحصا أقام زمانا و هو فی الناس واحد (1).

یعنی: روزی را ببینی که پسران من همانند شیر بچگان بر گرد من آماده انجام فرمان من باشند چرا که «تمیم» پیش از آنکه فرزندش «حصا» دیده به جهان گشا