****در مدح و منقبت دوّمين اختر فرزنده امامت

****در مدح و منقبت دوّمين اختر فرزنده امامت
بت غم عشق تو تا يار دل زار من است
بهتر از خلد برين گوشه بيت الحزن است
نه غم حُور و نه انديشه جنّت دارم
از زماني كه مرا بر سر كويت وطن است
قصّه عشق من و حُسن تو اي مايه ناز
نقل هر مجلس و زينتْ دِه هر انجمن است
بعد از اين ياد, كس از ليلي و مجنون نكند
حُسْن اگر حُسْن تو و عشق اگر عشق من است
توئي آن يوسف ثاني كه ز يك جلوه حُسن
محو ديدار تو صد يوسف گل پيرهن است
از پي ديدن رخسار تو موساي كليم
سال ها بر سر كويت به عصا تكيه زن است
آدم و نوح و سليمان و مسيحا و خليل
همه را مِهر ولاي تو به گردن رسن است
خلق گويند به من , دلبر و معشوق تو كيست
كه تو را در غم او اين همه رنج و مِحَن است
چه بگويم كه نم از يم نتوان گفت كه آن ماه جبين
سرو سيمين بدن و خسرو شيرين سخن است
ثمر باغ رسالت , گهر بحر وجود
والي مُلك ولايت , وليّ مؤ تمن است
اوّلين سبط و دوّم حجّت و سيّم سالار
چارمين عصمت حقّ و يكي از پنج تن است
نام ناميّش حسن , خلق گراميّش حسن
پاي تا فرق حسن , بلكه حسن در حسن است
روي حسن موي حسن بوي حسن خوي حسن
يك جهان جوهر حُسن است كه در يك بدن است