بسیج دانشجویی: پیش‌نویس قطعنامه شورای امنیت نکات مبهم و ن

بسیج دانشجویی: پیش‌نویس قطعنامه شورای امنیت نکات مبهم و نگران کننده‌ای دارد .


شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی کشور در بیانیه‌ای اعلام کرد: قطعنامه الزام‌آور شورای امنیت جایگاه قوانین داخلی ایران را تضعیف می‌کند و ساختارهای تصمیم‌گیر داخلی را در عمل انجام شده قرار می‌دهد.

بندهای 11 و 12 قطعنامه پیشنهادی شورای امنیت که درباره مکانیسم بازگشت پذیری تحریم‌ها علیه ایران است، دست کشورهای عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل را برای بهانه تراشی علیه فعالیت‌های هسته‌ای کشورمان و بازگشت قطعنامه‌های تحریمی پیشین باز گذاشته است.

با مرور اجمالی پیش‌نویس قطعنامه شورای امنیت نکات مبهم و نگران کننده‌ای وجود دارد که جامعه نخبگانی کشور، آنها را برای آینده کشور نامطلوب می‌دانند.

این شورا با بیان اینکه اهمیت قطعنامه شورای امنیت کمتر از اصل توافق نیست، اعلام کرد: اهمیت مفاد این قطعنامه به حدی است که یکی از بندهای آن یعنی تحریم‌های تسلیحاتی و موشکی، مدت‌ها میان ایران و 1+5 محل بحث بوده است.

در ادامه این بیانیه تصریح شده است: در دوسال اخیر طرف آمریکایی هر بار در بحث توان دفاعی - موشکی کشورمان را پیش کشیده و خواستار مذاکره در خصوص این موضوع شده است که البته از طرف مسئولین ارشد کشوری و لشگری نظام با پاسخ‌های دندان شکنی مواجه شده و بر آحاد ملت روشن و مشخص است که توان دفاعی و بازدارندگی، نیاز مبرم ملت ایران است تا در برابر ناملایمت منطقه‌ای و جهانی بتواند از استقلال ایران اسلامی عزیز، پاسداری کنند اما متاسفانه در پاراگراف 3 ضمیمه B پیش نویس قطعنامه شورای امنیت خواستار محدودیت‌های شدیدی در خصوص برنامه موشکی ایران شده است.

این شورا با اشاره به اصل 77 قانون اساسی، اعلام کرد: طبق این قانون عهدنامه‌ها، مقاوله‌نامه‌ها، قراردادها و موافقت‌ نامه‌های بین‌المللی باید به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد . همانطور که در متن «جمع بندی مذاکرات وین» تصریح شده است، این توافق نیز باید در مجلس شورای اسلامی و شورای عالی امنیت ملی و کنگره آمریکا تصویب و تایید شود.

صدور قطعنامه جدید در شورای امنیت سازمان ملل بخشی از توافق وین است؛ حال چرا قبل از اینکه اصل این توافق در مجلس شورای اسلامی و شورای عالی امنیت ملی تایید شود قرار است در شورای امنیت سازمان ملل بصورت قطعنامه صادر شود؟

شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی دانشگاه‌های کشور با طرح این سوال که آیا قطعنامه الزام آور شورای امنیت جایگاه مجلس و قوانین داخلی ایران را تضعیف نمی‌کند و ساختارهای تصمیم‌گیر داخلی را در عمل انجام شده قرار نمی‌دهد، اعلام کرد:
در صورت عدم تصویب این توافق در داخل کشور آیا ایران ناقض توافق در سطح جهان معرفی نمی‌شود؟
با توجه به اینکه 90 روز برای بررسی این توافق در کشورهای طرف مذاکره مهلت داده شده، اصرار طرف غربی برای تسریع صدور قطعنامه ی جدید آن هم قبل از بررسی در پایتخت ها چیست؟
در ادامه این بیانیه آمده است: بندهای 11 و 12 قطعنامه پیشنهادی شورای امنیت که درباره مکانیسم بازگشت پذیری تحریم‌ها علیه ایران است، دست کشورهای عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل را برای بهانه تراشی علیه فعالیت‌های هسته‌ای کشورمان و بازگشت قطعنامه‌های تحریمی پیشین باز گذاشته است، به طوری که با کوچکترین بهانه‌ای می‌توانند ظرف 30 روز و با یک وتوی ساده تمام تحریم ها را علیه کشورمان بازگردانند.

این شورا تصریح کرد: از آنجا که طرف‌های غربی علی‌الخصوص آمریکای بدعهد ،همواره بر توافقات خود پای بند نبوده است، بیم آن می‌رود که جمهوری اسلامی تعهدات برگشت ناپذیر خود را انجام دهد لیکن طرف غربی با بهانه‌های واهی از جمله موکول کردن به نظر نهایی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از انجام وظایف خود سرباز زند.

در پایان این بیانیه با اشاره به احساس شدن خدعه آمریکایی آمده است: با توجه به موارد فوق و با توجه به مهلت 90 روزه کشورها برای بررسی متن برجام، بسیج دانشجویی خواستار به تعویق افتادن صدور قطعنامه و موکول شدن آن به پایان دوره 90 روزه و همچنین اصلاح موارد مذکور است.