چه بدونی، چه ندونی…

چه بدونی، چه ندونی…
چه باور کنی، چه نکنی…
یه بخشی از قلبم، تا همیشه مالِ توئه.
یه نوری که خاموش نمی‌شه،
یه عشقی که با گذشتِ زمان، فقط عمیق‌تر می‌شه.
می‌دونم شاید راهمون از هم جدا باشه،
ولی این حس، این عشق،
مثل یه بندِ نامرئی،
ما رو به هم وصل کرده.
تو برای من، فراتر از یه آدم هستی.
تو اون کسی بودی که شب‌های تاریکِ من رو،
با اومدنت، با بودنت،
تبدیل به رویاهایِ قشنگ می‌کردی.
تو اون فرشته‌ای بودی که کابوس‌هام رو ازم می‌گرفت.
و این تصویر…
این تصویرِ تو،
توی ذهنِ من،
توی قلبِ من،
تا ابدیت و یک روز،
همون‌طور دست‌نخورده و پاک باقی می‌مونه.
همون‌طور فرشته‌ای که بودی.
شاید حرفی بینمون رد و بدل نشه،
شاید همدیگه رو نبینیم.
ولی بدون که یه جایی، یه نفر،
همیشه به یادِ اون رویاهایی که ساختی،
به یادِ اون عشقی که داشتی،
به یادِ توئه.
تا ابد…
مثل یه رازِ شیرین توی قلبم.
"R"