مـحـمّـد 4..:

مـحـمّـد 4..:
فَإِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّىٰ إِذَا أَثْخَنتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً حَتَّىٰ تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا ذَٰلِكَ وَلَوْ يَشَاءُ اللَّهُ لَانتَصَرَ مِنْهُمْ وَلَٰكِن لِّيَبْلُوَ بَعْضَكُم بِبَعْضٍ وَالَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَن يُضِلَّ أَعْمَالَهُمْ
ﭘﺲ آن هنگام که [ ﺩﺭ ﻣﻴﺪﺍﻥ نبرد ] ﺑﺎ ﻛﺎﻓﺮﺍﻥ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺷﺪﻳﺪ ، ﮔﺮﺩﻥ ﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﺪّﺕ ﺑﺰﻧﻴﺪ ﺗﺎ ﺁنگاه که بسّیاری ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺳﺨـﺘﻲ ﻭ ﻏﻠّﻈﺖ ﺍﺯ ﭘﺎی ﺩﺭﺁﻭﺭده ﺩﺭ ﺍﻳﻦ لحظه [ ﺍﺯ ﺩﺷﻤﻦ ﺍﺳﻴﺮ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ ﻭ ]ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺤّﻜﻢ ﺑﺒﻨﺪﻳﺪ ، [ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﺳﻴﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ] ﻳﺎ ﺑﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﻣـﻨّـﺖ نهاده [ ﻭ ﺁﺯﺍﺩﺷﺎﻥ ﻛﻨﻴﺪ ] ، ﻳﺎ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ [ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﺯﺍﺩ ﻛﺮﺩﻧﺸﺎﻥ ] ﻓﺪﻳﻪ ﻭ ﻋﻮضی ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺟﻨﮓ ﺑﺎﺭﻫﺎﻱ ﺳﻨﮕﻴﻨﺶ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﻣﻴﻦ بنهد . ﺍینست [ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺧﺪﺍوند ] ; ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﺳﺖ [ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻭﻥ ﻓﺮﻣﺎﻥ حضور ﺟﻨﮓ ]ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﻧﺘﻘﺎم میستاند..![ امّا ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺩﺍﺩ ] ﺗﺎ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ برخی ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻴﺎﺯﻣﺎﻳﺪ ، ﻭ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﻧﺪ ، ﺧﺪﺍیشان ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻋﻤﺎﻟﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎﻃﻞ ﻭ ﺗﺒﺎﻩ نمیسازد...