بگذار طعم عشق

بگذار طعم عشق
از مغناطیس چشمانت
دوباره ابر بلوری سینه‌ام را باردار کند.

هنوز رقص موهایت،
همچون شادی شاخه‌های بید،
روی مرزهای آغوشم می‌ریزد.

بوی غزل گونه ی تنت
مثل عطر بهار نارنج،
می پیچد
تا عمق ذات بی قراری من.

با شکوه روشنایی
من بسان تردترین ساقه ی خواهش،
جوانه می‌زنم
در آغوش نسیم خیالت.

#افسانه کامکار
«نسیم خیال»

#ستایش_قلب_سربی
#عاشقانه #خاص
#دلتنگی #عشق_جان
#دخترک_تنها
دیدگاه ها (۰)

جعفر درویشیان شاعر کرمانشاهی

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط