روباه عرب! چنگ نزن ایران را

روباه عرب! چنگ نزن ایران را

این خاک هزار پاره ی شیران را

حتی به بهشت تو, نخواهم بخشید

خاکستری از آتش خوزستان را

: ننگ است ملخ خوار چنین خش بکشد

خش روی نجابت سیاوش بکشد

ای کاش خشایار شبی برگردد

تا خاک ریاض را به اتش بکشد.

: ایران من امروز, اگر ویران است

درگیر خرافه های بی بنیان است

ای هموطنم, کعبه ی مقصود تویی

این ره که تو میروی به ترکستان است!

: ای قوم عرب, اجنبی ناخوانده

تاریخ مرا نحسی تو سوزانده

رفتی به درک! ولی چرا تا امروز

فرهنگ تو در کشور من جا مانده؟