اینکه گذشت اما امان از مظلومیت جمهوری اسلامی

*اینکه گذشت... اما امان از مظلومیت جمهوری اسلامی*

این ماجرا هم تمام می‌شود و ته‌مانده‌اش هم جمع خواهد شد و غبارش می خوابد؛ اما مظلومیت جمهوری اسلامی می ماند.
و چه بسا این تصاویر هم فراموش می شود...

تصویر جوانکی که در حال پرتاب نارنجک به سمت پلیس است؛ هرنارنجک در دست خودش منفجر می‌شود و همان پلیسی که هدف حمله بوده، اولین کسی است که به دادش می‌رسد.

علی دایی در یک فقره که تازه افشا شده، ۱۵ میلیارد تومان رانت خرید عینک از پتروشیمی می‌گیرد، سال‌ها با انواع تسهیلات و مجوزها کار می‌کند، بعد از «خاصه‌تراشی جمهوری اسلامی» می‌گوید و طلبکار هم می‌شود.

شریفی‌زارچی درخواستش را محرمانه به نام آیت‌الله خامنه‌ای ثبت می‌کند، امتیازش را می‌گیرد، بعد علنی می‌نویسد «رهبر من نیست».

بازاری بی‌نوا می‌خواهد از گرانی و فشار معیشت اعتراض کند؛ هنوز دهانش را باز نکرده، یکی کنار گوشش می‌ایستد و شعار «نه غزه، نه لبنان» می‌دهد تا اعتراضش مصادره شود.
می‌خواهد دکانش را باز کند وکاسبی کند، با قمه تهدیدش می‌کنند.

جوان بسیجی در جنگ دوازده‌روزه، صبح تا شب ایست بازرسی می‌دهد تا خانه‌های خالی مردم غارت نشود؛