بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت سوم :
پس ایمان به خدا، در ایمان به رسول خدا و اهل عصمت علیهم السلام تجلی دارد، فدا شدن در راه خدا نیز در فدا شدن در راه آنان که خودشان صراط مستقیمِ خدا هستند، محقق و متجلی می‌شود.
قانون امتداد و اتصال : قانون امتداد و اتصال به خدا، مثل قانون اتصال آب است. ابر به قطره باران متصل و در آن فدا می‌شود، قطره باران از زمین و هوا و زیر زمین و خودش را چشمه می‌رساند و به آن متصل می‌ شود، آّب چشمه به رودخانه می‌ریزد و به آن وصل می‌شود؛ آّب رودخانه به دریا و دریا به اقیانوس وصل می‌شود. حالا دیگر، قطره و چشمه و رود، همه فدا شده‌اند، آن قطره، همین اقیانوس است.
اتصال به خدا، اتصال به امر خداست، اتصال به وجه‌الله است. وقتی متصل شدی، چون او باقیست، تو هم باقی می‌ شوی. این فدا شدن، همان وصل شدن فطره به دریا و اقیانوس است.
وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ- و آنان كه آنچه را خدا به پيوستنش فرمان داده مى‏پيوندند و از پروردگارشان مى‏ترسند و از سختى حساب بيم دارند.(سوره رعد آیه 21)
فدا شدن در راه امام حسین علیه السلام : پس اگر کسی خواست مقرب معبود گردد، خود را در هدف و راه امام حسین علیه السلام فدا می‌کند، یعنی در راه خدا می‌گوید: جانم به فدای تو، که جانت رو به سوی او دارد و وصل به اوست و فنای فی‌الله شده است.
فدا شدن در لفظ و عمل : انسان در لفظ خیلی چیزها می‌گوید، اما مهم اولاً باور ایمان و ثایناً عمل است.
لفظ - اگر خداوند متعال الفاظ بدون قصد را لحاظ کند، اکثراً مشرک هستیم، چرا که مردم مرتب به هر کَس و ناکَس و ناکِثی می‌گویند: مخلصم، چاکرم، قربانت بروم، فدایت شوم؛ بلکه او دل‌ها، باورها و قصدها نگاه می‌کند.
اما در عین حال، در همین لفظ نیز اگر بحث از امیرالمؤمنین، یا فاطمه یا امام حسن و امام حسین و سایر امامان به میان آید، دشمنان زود یاد خدا و توحید افتاده می‌گویند: آقا این اشکال دارد! و اگر در تفریط به حد وهابیت رسیده باشند که می‌گویند: این شرک است! می‌خواهند به خود خدا هم درس توحید دهند!
عمل - بیان شد که انسان در عمل، دائماً در حال فدا کردن خویش است، چه به زبان بگوید یا نگوید -اما اگر جانش را به امر خدا، در راه دین،حمایت وحفاظت از دین که همان ولایت است، فدا کند، می‌گویند: این اشکال دارد؟! ما باید فدای خود خدا شویم!(ادامه دارد...)