در آستانه سالی که نامش نو است اما حال و هوای دلهایمان

در آستانه سالی که نامش «نو» است، اما حال و هوای دل‌هایمان بوی تازگی نمی‌دهد،

قدم می‌گذاریم به روزهایی که لبخندها کم‌رنگ‌تر و گذر زمان سنگین‌تر شده است.

چگونه می‌توان از «بهار» گفت،

وقتی نبودِ هزاران جوان، هزاران خانه را در سکوت فرو برده

و داغی مشترک بر سینه یک جامعه نشسته است؟

امسال، سال تازه نه با شادی،

بلکه با یاد کسانی آغاز می‌شود که جایشان برای همیشه خالی ماند.

به احترام تمام دل‌هایی که عزادارند،

آغاز این سال را با آرزوی صبر، آرامش و التیام،

و با امید به روزهایی روشن‌تر برای همه ما،

یادِ رفته‌ها را گرامی می‌دارم.

"و با همه این تلخی‌ها،
سال نو را آرام و بی‌صدا به شما تبریک می‌گویم؛
باشد که روزهای پیشِ‌رو اندکی مهربان‌تر باشند."

"از طرف هیونی"