جونگ‌کوک عزیز،

جونگ‌کوک عزیز،

امروز، اول سپتامبر، روزی است که جهان یک هدیه گرفت: تو. بیست‌ونُه سال پیش در بوسان چشمانت را به دنیا گشودی و شاید آن‌روز هیچ‌کس نمی‌دانست که این پسربچه، روزی صدای میلیون‌ها قلب در سراسر جهان خواهد شد. اما من می‌دانم که تولد تو فقط یک تاریخ روی تقویم نیست؛ برای من روزی است که دنیا کمی مهربان‌تر و روشن‌تر شد.

تو برای من فراتر از یک ستاره‌ای. وقتی خسته‌ام، صدایت مثل دستی نرم روی شانه‌ام است که می‌گوید « ادامه بده »؛ وقتی روزم سخت است، خنده‌ات رنگ را به لحظه‌های خاکستری زندگی‌ام برمی‌گرداند. سال‌هاست که تماشای مسیر تو — از روزهای اول debut تا امروز که به‌عنوان یک هنرمند مستقل درخشیدی — به یکی از زیباترین و آرام‌بخش‌ترین عادت‌های زندگی‌ام تبدیل شده است.

چیزی که تو را نزد من بی‌نظیر می‌کند فقط استعدادت نیست؛ این است که با تمام درخششت، خودت ماندی. تلاشت را پنهان نمی‌کنی، افتادنت را پنهان‌تر نمی‌کنی، و هر بار از جایی بلند شدی که همه فکر می‌کردند نمی‌توانی. این درسِ تو به من است: که آرزوها لایق جنگیدن دارند و قلب مهربان هیچ‌وقت شکست نمی‌خورد.

در سال تازه زندگی‌ات، برای تو آرزو می‌کنم همان‌قدر که قلب ما را با حضورت گرم می‌کنی، دنیای خودت هم سرشار از سلامتی، آرامش، خنده‌های از ته دل و لحظه‌های نابی باشد که لایق قلب طلایی توست. امیدوارم هر روز صبح با انگیزه‌ای بیدار شوی که شب با آرامش بخوابی، و بدانی که در هر نقطه‌ای از دنیا، کسانی مثل من همان لحظه برایت آرزوی بهترین‌ها می‌کنند.

تولدت هزاران بار مبارک، جونگ‌کوک. امسال، مثل هر سال، من اینجا هستم — با تمام قلبم، با تمام صدایم، کنار تو.

با تمام عشق، ساحل
این نامه را با تمام عشقی که در قلبم دارم، از ته دل و با افتخار برای تو می‌نویسم و همیشه کنارت خواهم ماند.

با احترام و عشق،

ساحل 💜