اگر جاریک دڵۆپیک باران ماچی کردی اوه بزانه فر میسکی چاوی

اگر جاریک دڵۆپیک باران ماچی کردی اوه بزانه فر میسکی چاوی منه بیری کردی

اگر قطره باران گونه ات را بوسید بدان اشک من است که به یادت ریخته ام

ئه و کاتانه ی بیرت ده که م پرپر ئه بم له گریانه به لام به جگه له ته نیایی نایه لم که س په ی بزانه اه ئه مشه و تکام له چاوم کرد ئیتر هه نده بوت نه روانه دلیشم رازی کردووا شه وان نه گریوو نه له کوانه
هنگامی که به یادت میافتم پر میشم از گریه ای که بجز تنهایی نمیزارم کسی بفهم اه امشب به چشمانم التماس کردم که دیگه اصلا نگاهت نکنند دلم را هم راضی کرده ام شبها نگریدو نگوید کجاست