ﺩﻟﻢ ﻛﻤﻲ ﮔﺮﻓﺘﻪ!

ﺩﻟﻢ ﻛﻤﻲ ﮔﺮﻓﺘﻪ!
ﺩﻋﻮﺍ ﻛﻦ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﻛﺎﻏﺬ
ﺍﺯ ﻛﺴﻲ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﻛﺎﻏﺬ ﺑﺮﺩﺍﺭﻭ ﻳﻚ ﻣﺪﺍﺩ
ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻲ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﮕﻮﻳﻲ
ﺭﻭﻱ ﻛﺎﻏﺬ ﺑﻨﻮﻳﺲ...
ﺧﻮﺍﺳﺘﻲ ﺩﺍﺩ ﻫﻢ ﺑﻜﺸﻲ
ﻓﻘﻂ ﺳﺎﻳﺰ ﻛﻠﻤﺎﺗﺖ ﺭﺍ ﺑﺰﺭﮒ ﻛﻦ..
ﻧﻪ ﺻﺪﺍﻳﺖ ﺭﺍ...
ﺍﺭﺍﻡ ﻛﻪ ﺷﺪﻱ ﺑﺮﮔﺮﺩ ﻭ ﻛﺎﻏﺬﺕ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻛﻦ
ﺍﻧﻮﻗﺖ ﺧﻮﺩﺕ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻛﻦ
ﺣﺎﻻ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻲ ﺗﻤﺎﻡ ﺧﺸﻢ ﻫﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭘﺎﻙ ﻛﻦ
ﭘﺎﻙ ﻛﻨﻲ...
ﺩﻟﻲ ﺭﺍﻫﻢ ﻧﺸﻜﺎﻧﺪﻩ ﺍﻱ ...
ﻭﺟﺪﺍﻧﺖ ﺭﺍﻫﻢ ﻧﻴﺎﺯﺭﺩﻩ ﺍﻱ...
ﺧﺮﺟﺶ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺪﺍﺩﻭ ﭘﺎﻛﻦ ﺑﻮﺩ...
ﻧﻪ ﺑﻐﺾ ﻭ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻲ
ﮔﺎﻫﻲ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﻛﻮﺭﻩ ﺧﺸﻢ ﭘﺨﺘﻪ ﺗﺮ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﻣﺪ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻛﻨﻴﻢ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﺭﺍﻧﻲ ﺍﺯ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻫﺪﻳﻪ ﻛﻨﻲ
ﻭ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩﺕ ﺧﻴﺲ ﻧﺸﻮﺩ