گاو اَنبر رفع حصر!

گاو اَنبر رفع حصر!


در چند روز گذشته خبر انتشار نامه ای سرگشاده به امضای استاد عزت الله انتظامی خطاب به رئیس جمهور، رسانه ای شد.
آنها که حال و روز پیشکسوتان عرصه هنر، علی الخصوص سینماگران، و از جمله استاد انتظامی را می دانند، از این مسئله هم مطلع هستند که این آکتور پیشکسوت در دوران بازنشستگی مطلق، مانند بسیاری از مردم، گرفتار مسائل روزمره است و نامه ی فوق الذکر، کار هر کسی میتواند باشد، الا آن استاد عزیز.
اینکه نامه درخواست رفع حصر، دستپخت خاله خرسه های دور و بر استاد است یا کار فتانه های عرصه سیاست، خیلی مهم نیست، این مهم است که یک جریان نه چندان ناشناخته، سعی دارد توقعات و خواست های برحق مردم از وعده های بزرگ پسابرجامی را به زمینی دیگر منتقل کند.
اما در باب واکنش محیرالعقولی که در ساعات تعطیلی بنگاه های خبررسانی، از بازنشر یک دیالوگ سرچشمه گرفت، چند نکته قابل تامل وجود دارد:

1- تماشاچی های بازار عید، کارخانه داران ورشکسته، برج سازان و بورس بازان مال از کف داده و خرد و ریز همه رگ اقتصادی کشور، می دانند عید امسال، چقدر برجامی بود! از اینرو نباید توقع داشت "ری اکشن های هالیوودی" این ساعات را، به حساب اذهان ناراحت پدران و مادران شرمنده خانواده واریز کنیم. این آتش تهیه سنگین و پر قدرت، قطعا از یک اتاق عملیات ویژه هدایت و مدیریت می شود.
2- مسئله نامه منتسب به استاد انتظامی، یا پاس گلی که مشاور خودخوانده احمدی نژاد داد، اصلا قابل چشم پوشی یا کتمان نیست، اما همان اندازه که لشگرکشی رسانه ای فتنه گران علیه بازنشر یک دیالوگ عجیب نبود، شور انگیزی جریان زخم خورده از دولت، در بازنشر و تند کردن فضای موجود، نشان میدهد پروژه ای کلان پشت این موج سازی سهمگین وجود دارد، پروژه ای که بی شک، دیگر علاقه ای به دنبال کردن ظاهر سازی در بحث دوری از افراط نیست. پس این تسویه حساب را نباید از دید یک واکنش طبیعی به "یک دهان پرگو و کم دقت یا مفتون" دانست.
3- اگرچه به لطف مغازه دسته گل فروشی جناب مشاور خودخوانده، خیلی ها از وجود چنین نامه ای باخبر شدند یا برخی که حالا سه سال است که به لطف فضای ظریف و روحانی مذاکرات، به خاک سیاه نشسته اند، زمینی برای تخلیه عقده های روانی خود پیدا کردند، اما باید قبول کرد که داستان به اینجا ختم نمی شود.
به اذعان کارشناسان خبره عرصه سیاسی، بخشی از "پروژه برجام 2" به ایجاد بحران های ساختگی در عرصه های مختلف سیاسی و امنیتی و اجتماعی اختصاص دارد، در این میان وعده چندساله دولت روحانی برای پایان دادن به مسئله حصر، می تواند بهترین حربه برای بازگشت به زمین هیاهو و انحراف افکار عمومی از وعده های اقتصادی باشد.
4- در این شرایط، چه آنهایی که گمان می کنند دولت در سال پایانی از ورود به رفع حصر و بحران های اینچنینی حذر خواهد کرد، و چه آنهایی که گمان می کنند تحقق این وعده، فضا را چنان تند خواهد کرد که مدیریت شرایط از دست اعتدالیون خارج می شود و باید به این وعده دامن زد، اشتباه می کنند.
همه شواهد نشان می دهد جریان مدعی اعتدال، عزم خود را برای فتح آخرین سنگرها جزم کرده و هر مسئله ای که پتانسیل کانالیزه کردن انرژی نارضایتی مردم به سوی حاکمیت و نهادهای حافظ انقلاب را داشته باشد، به کار گرفته خواهد شد. چرا گمان می کنیم مسئله حصر از این قاعده مستثناست؟

بار دیگر تکرار میکنیم : بر نا رفیقان شرم باد!