ﻣﻦ ﻏﻤﮕﯿﻨﻢ

ﻣﻦ ﻏﻤﮕﯿﻨﻢ
ﺯﯾﺮﺍ ﻣﺮﺩﻩ ﺷﻮﺭﻫﺎ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﺷﺎﺩ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ
ﺩﻟﻢ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﺩﺧﺘﺮ ﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﺟﻨﯿﻦ ﺳﻘﻂ ﺷﺪﻩ ﻣﯽ ﺧﺮﻧﺪ
ﻫﻢ ﮐﻼﺳﯽ ﻫﺎﯾﻢ ﺩﺭ ﺷﻌﺮ ﻫﺎ ﻭ ﺭﻣﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﯼ
ﺳﺎﻝ ﻏﺮﻕ ﺍﻧﺪ
ﻗﻠﺐ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﺍﻟﻮﺩﻩ ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ ﻭ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﺨﺖ ﻭ ﻗﻄﻮﺭ
ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ
ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﻡ
ﭼﯿﺰﯼ ﺟﺰ ﻫﯿﭻ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻢ
ﻭ ﭼﺴﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺗﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺳﯿﻨﻪ ﺍﻡ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﺪ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ...
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎﯼ ﺳﮑﻮﺕ
ﺳﻌﯽ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻡ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﻡ ﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﻧﯿﺴﺖ
ﺩﺭ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺍﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮﯾﻦ ﺭﺯ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﭙﯿﺪ ﺗﺮﯾﻦ ﺩﺳﺖ ﻫﺎ ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ
ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﺵ ﺧﯿﺮﻩ ﻣﯿﺸﻮﻡ
ﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯼ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﭘﺮ ﮐﻨﺪ
...........