بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
اگر کسی قرآن مجید را تلاوت نمود و نتیجه گرفت که چیز خاصی نبوده؛ معلوم میشود که یا خوب نخوانده و در آیات تفکر و تعقل ننموده، یا پیش داوری و بُغض خوانده است؛ یا بر قلبش پردههایی است که مانع از فهمش میشوند؛ چرا که خواندن و دانستن، با فهم متفاوت است و فهم کار قلب - جان آدمی میباشد؛ چنان که فرمود: لَهُمْ قُلُوبٌ لَا يَفْقَهُونَ بِهَا - برای آنها قلب هایی است که با آن فهم نمی کنند.(سوره اعراف بخشی از آیه 179).
قرآن مجید، کتاب خدا، کلام الله و وحی است و تمامی نیازهای فردی و اجتماعی بشر برای هدایت، رشد و کمال، در آن تبیین شده است: وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ - و ما اين كتاب - آسمانی را بر تو نازل كرديم كه بيانگر همه چيز است، و مايه هدايت و رحمت و بشارت برای مسلمانان است. (سوره نّحل آیه 89).
چرا تأکید نمود که مايه هدايت و رحمت و بشارت برای مسلمانان تسلیم حق شدگان است؛ - چرا فرمود: این کتاب، هدایت کنندۀ متقیان است؛ زیرا هیچ حقی، برای همگان تأثیر مثبت ندارد و بسیارند کسانی که در مواجه با حق، غضبناک میشوند و نه تنها تکذیب میکنند، بلکه به مقابله و دشمنی برمی خیزند، حال خواه به حسب ظاهر قرآن کریم را به آتش بکشند؛ یا به حسب باطن، با آن دشمنی ورزند! لذا در مورد تأثیر تلاوت قرآن مجید فرمود: وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا - و ما آنچه را براى مؤمنان مايه درمان و رحمت است از قرآن نازل مىكنيم، ولى ستمگران را جز زيان نمىافزايد.(سوره اسراء آیه 82)
اصول : تمامی انسانها، از نوعی جهانبینی برخوردار میباشند، خواه جهانبینی توحیدی و اسلامی باشد، یا جهان بینی مادی و الحادی؛ و مبتنی بر این جهانبینی، اعتقاداتی دارند که بر اصولی استوار میباشند.
بنابراین، تعلیم جهانبینی و اصول اعتقادی بر حق در قرآن کریم، اصلاح و اِکمال چگونگی جهانبینی و زیرساخت اصول فکری و اعتقادی آدمی میباشد؛ بگونهای که اولاً مستدل باشد و به تصدیق عقل برسد - ثانیاً فطرت پاک نیز همان را نشان دهد - و ثالثاً عالَم خلقت و هر چه هست، و از جمله وجود خودمان، گواه بر آن باشد.
تهدید : امید و ترس در وجود آدمی، مانند دو پا برای حرکت، دو دست برای انجام کار، و دو بال برای پرواز می باشند. امید، اهداف و هدف نهایی را مشخص میکند و برای رسیدن به آن، انگیزۀ حرکت می بخشد،(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
اگر کسی قرآن مجید را تلاوت نمود و نتیجه گرفت که چیز خاصی نبوده؛ معلوم میشود که یا خوب نخوانده و در آیات تفکر و تعقل ننموده، یا پیش داوری و بُغض خوانده است؛ یا بر قلبش پردههایی است که مانع از فهمش میشوند؛ چرا که خواندن و دانستن، با فهم متفاوت است و فهم کار قلب - جان آدمی میباشد؛ چنان که فرمود: لَهُمْ قُلُوبٌ لَا يَفْقَهُونَ بِهَا - برای آنها قلب هایی است که با آن فهم نمی کنند.(سوره اعراف بخشی از آیه 179).
قرآن مجید، کتاب خدا، کلام الله و وحی است و تمامی نیازهای فردی و اجتماعی بشر برای هدایت، رشد و کمال، در آن تبیین شده است: وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ - و ما اين كتاب - آسمانی را بر تو نازل كرديم كه بيانگر همه چيز است، و مايه هدايت و رحمت و بشارت برای مسلمانان است. (سوره نّحل آیه 89).
چرا تأکید نمود که مايه هدايت و رحمت و بشارت برای مسلمانان تسلیم حق شدگان است؛ - چرا فرمود: این کتاب، هدایت کنندۀ متقیان است؛ زیرا هیچ حقی، برای همگان تأثیر مثبت ندارد و بسیارند کسانی که در مواجه با حق، غضبناک میشوند و نه تنها تکذیب میکنند، بلکه به مقابله و دشمنی برمی خیزند، حال خواه به حسب ظاهر قرآن کریم را به آتش بکشند؛ یا به حسب باطن، با آن دشمنی ورزند! لذا در مورد تأثیر تلاوت قرآن مجید فرمود: وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا - و ما آنچه را براى مؤمنان مايه درمان و رحمت است از قرآن نازل مىكنيم، ولى ستمگران را جز زيان نمىافزايد.(سوره اسراء آیه 82)
اصول : تمامی انسانها، از نوعی جهانبینی برخوردار میباشند، خواه جهانبینی توحیدی و اسلامی باشد، یا جهان بینی مادی و الحادی؛ و مبتنی بر این جهانبینی، اعتقاداتی دارند که بر اصولی استوار میباشند.
بنابراین، تعلیم جهانبینی و اصول اعتقادی بر حق در قرآن کریم، اصلاح و اِکمال چگونگی جهانبینی و زیرساخت اصول فکری و اعتقادی آدمی میباشد؛ بگونهای که اولاً مستدل باشد و به تصدیق عقل برسد - ثانیاً فطرت پاک نیز همان را نشان دهد - و ثالثاً عالَم خلقت و هر چه هست، و از جمله وجود خودمان، گواه بر آن باشد.
تهدید : امید و ترس در وجود آدمی، مانند دو پا برای حرکت، دو دست برای انجام کار، و دو بال برای پرواز می باشند. امید، اهداف و هدف نهایی را مشخص میکند و برای رسیدن به آن، انگیزۀ حرکت می بخشد،(ادامه دارد...)
- ۲۶۴
- ۱۵ خرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط