در من ترانه‌ای نبود، تو خواندی

در من ترانه‌ای نبود، تو خواندی
در من آینه‌ای نبود، تو دیدی
ریشه‌ای بودم در خوابِ خاک‌های مُتبرک
بی‌باران، در نگاه‌ تو سبز شدم.
.
.
.
.
.
.
.
بگو،
میانِ
آن همه سیگار،
نخی هم
به یاد من
سوخت؟