هر چند مصیبت های روز عاشورا از سنگین ترین و استثنایی ترین

هر چند مصیبت های روز عاشورا از سنگین ترین و استثنایی ترین مصیبت های تاریخ بشریت است ولی شهادت حسین بن علی (ع) میان دیگر مصیبت های نیم روز عاشورای سال ۶۱ یک استثنا است؛ زیرا امام سجاد (ع) در بیان مصیبت شهادت پدرش هنگام ورود به شهر کوفه رو به مردم این چنین فرمودند: «انا بن من قتل صبرا و کفی بذلک فخرا »[۱] من پسر کسی هستم که به «قتل صبر» کشته شد و همین افتخار برای من بس است.

هم چنین امام صادق (ع) در بیان سنگینی شهادت حسین بن علی (ع) فرمودند: « یا زراره، ان السماء بکت علی الحسین اربعین صباحا بالدم و ان الارض بکت اربعین صباحا بالسواد و ان الشمس بکت اربعین صباحا بالکسوف و ان الجبال تقطعت و انتثرت و البحار تفجرت و ان الملائکه بکت اربعین صباحا علی الحسین …. » [۲] ای زراره به درستی که آسمان چهل صبح بر حسین خون گریست و زمین چهل صبح با سیاهی اش گریه کرد، خورشید چهل صبح با گرفتگی اش گریه کرد و کوه ها تکه تکه شدند و فرو ریختند و دریاها خروشیدند و ملائکه چهل صبح بر حسین گریستند.

شدت و سختی مصیبات روز عاشورا را می توان از جمله امام سجاد (ع) فهمید که فرمودند: «لا یوم کیوم الحسین»[۳]

و اما پرسش:

معنا و مفهوم قتل صبر چیست؟

از نظر اهل لغت: « هرگاه انسان یا حیوانی را که می توان یک باره و با یک ضربه کشت و به قتل رساند، بسته و به تدریج و با ضربات متعدد زجرکش کنند به چنین کشتنی قتل صبر گفته می شود و به دلیل غیر انسانی بودن چنین قتلی، رسول گرامی اسلام نه تنها خود چنین قتلی را انجام نداد بلکه نسبت به چنین قتلی در رابطه با حیوانات نیز نهی نمودند.»[۴]