ﺑﻬﺎﺭ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻣﺎ ﻫﻮﺍ ﻫﻮﺍﯼ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ
ﻣﺮﺍ ﺑﺒﺨﺶ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﻏﺰﻝ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﻪ ﺷﻮﻕ ﺷﺎﻝ ﻭ ﮐﻼﻩ ﺗﻮ ﺑﺮﻑ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ ...
ﻭ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﻮﭼﻪ ﺭﺩ ﭘﺎﯼ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ
ﻧﺴﯿﻢ ﺑﺎ ﻫﻮﺱ ﺭﺧﺖ ﻫﺎﯼ ﺭﻭﯼ ﻃﻨﺎﺏ
ﺑﻪ ﺭﻗﺺ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺩﺍﻣﻦ ﺭﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ
ﮐﻨﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻤﺎﻥ ﭼﻘﺪﺭ ﺗﻨﻬﺎﯾﻢ! ؟
ﻣﯿﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻧﺎﺧﻮﺍﻧﺪﻩ،ﮐﻔﺶ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﻪ ﺩﻝ ﻧﮕﯿﺮ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﮐﻤﯽ ﺩﻭ ﺩﻟﻢ
ﺩﻟﯽ ﮐﻼﻓﻪ ﮐﻪ ﺟﺎﯼ ﺗﻮ ﻫﺴﺖ ﻭ ﺟﺎﯼ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﻪ ﺷﯿﺸﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﺭﺍﻥ ... ﺁﻩ ...
ﺷﺒﯿﻪ ﺩﺭ ﺯﺩﻥ ﺗﻮ ... ﻭﻟﯽ ﺻﺪﺍﯼ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ
ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺩﻝ ﺍﯾﻦ ﭼﺘﺮ، ﻭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ
ﻏﻤﯽ ﺳﺖ ﺑﺎﺭﺍﻥ ...ﻭﻗﺘﯽ ﻫﻮﺍ ﻫﻮﺍﯼ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ !..