آفرینش جهان

آفرینش جهان

خلقت را آغاز کرد، و موجودات را بیافرید،
بدون نیاز به فکر و اندیشه ‏ای، یا استفاده از تجربه‏ ای،
بی آن که حرکتی ایجاد کند، و یا تصمیمی مضطرب در او راه داشته باشد.
برای پدید آمدن موجودات، وقت مناسبی قرار داد،

️ و موجودات گوناگون را هماهنگ کرد،
و در هر کدام، غریزه خاصّ خودش را قرار داد، و غرائز را همراه آنان گردانید.

️ خدا پیش از آن که موجودات را بیافریند، از تمام جزئیّات و جوانب آنها آگاهی داشت،
و حدود و پایان آنها را می‏دانست، و از اسرار درون و بیرون پدیده ‏ها، آشنا بود.

سپس خدای سبحان طبقات فضا را شکافت، و اطراف آن را باز کرد، و هوای به آسمان و زمین راه یافته را آفرید،
و در آن آبی روان ساخت، آبی که امواج متلاطم آن شکننده بود، که یکی بر دیگری می‏ نشست،
آب را بر بادی طوفانی و شکننده نهاد،
و باد را به باز گرداندن آن فرمان داد، و به نگهداری آب مسلّط ساخت، و حد و مرز آن را به خوبی تعیین فرمود.
فضا را در زیر تند باد و آب را بر بالای آن در حرکت بود.

️ سپس خدای سبحان طوفانی بر انگیخت که آب را متلاطم ساخت و امواج آب را پی در پی در هم کوبید.
طوفان به شدّت وزید، و از نقطه‏ای دور دوباره آغاز شد. سپس به طوفان امر کرد تا امواج دریاها را به هر سو روان کند و بر هم کوبد
و با همان شدّت که در فضا وزیدن داشت، بر امواج آب‏ها حمله ‏ور گردد از اوّل آن بر می‏داشت و به آخرش می‏ریخت، و آب‏های ساکن را به امواج سرکش بر گرداند.
تا آنجا که آب‏ها روی هم قرار گرفتند، و چون قلّه‏ های بلند کوه‏ها بالا آمدند.
امواج تند کف‏های بر آمده از آب‏ها را در هوای باز، و فضای گسترده بالا برد، که از آن هفت آسمان را پدید آورد.

️آسمان پایین را چون موج مهار شده،
و آسمان‏های بالا را مانند سقفی استوار و بلند قرار داد،
بی آن که نیازمند به ستونی باشد یا میخ‏هایی که آنها را استوار کند.

️ آنگاه فضای آسمان پایین را به وسیله نور ستارگان درخشنده زینت بخشید
و در آن چراغی روشنایی بخش (خورشید)، و ماهی درخشان، به حرکت در آورد
که همواره در مدار فلکی گردنده و بر قرار، و سقفی متحرّک، و صفحه‏ای بی قرار، به گردش خود ادامه دهند.

خطبه یک نهج البلاغه
https://telegram.me/pandha