وسط راه...

وسط راه...
رهایشان کن و برو...
تمام کسانی را که حالت را خوب نمیکنند...
تمام انهایی را که فقط تو مخدر وجودشان هستی...
بگذار انگ نیمه راه بودن بر پیشانی ات بزنند...
بگذار یادبگیرند خوبی کردن و ارامش بخش بودن فقط مختص به تو نیست...
بگذار بچشند طعم تلخ ناارامی را...
بگذار برای آوردن لبخند بر روی لبهایت جان بدهند...
بگذار یک بار هم که شده تو معتاد زندگی باشی...
————————