کشف یک مومیایی 200 ساله در اولان باتور، پایتخت مغولستان،

کشف یک مومیایی 200 ساله در اولان باتور، پایتخت مغولستان، بار دیگر جهان را با معمای باستانی مومیایی‌ها روبه‌رو کرده است، اما این مومیایی، ویژگی‌ های بسیار عجیب‌تری نسبت به انواع قبلی دارد که اعتقاد به زنده بودن آن، یکی از آنهاست. مومیایی یک راهب بودایی که در حالت «لوتوس» (حالت مراقبه در یوگا و آئین هندو) نشسته است و در همان حالت چهارزانو با پوست احشام پوشیده و مومیایی شده است، اکنون زیر دست باستان‌شناسان مغول در سیبری در حال بررسی است تا پرده از رازهای نهفته آن برداشته شود. آنچه این مومیایی را از دیگر انواع قدیمی آن مجزا می‌کند حالت نشسته و پیچیده آن است که تاکنون سابقه نداشته است و از سوی دیگر برخی معتقدند که این یک جسد نیست و راهب در بالاترین درجه خلسه که «توکتم» نامیده می‌شود، قرار دارد و هنوز هم زنده است. این عقیده را متخصصان یوگا و کارشناسان دین بودایی مطرح کرده‌اند که حفظ حالت لوتوس نشانه این است که این راهب توانسته به بالاترین درجه پرواز روح دست پیدا کند و جسمش را مدت 200 سال گذشته در این وضعیت نگهدارد.